Sunday, June 2, 2013

ျခံေပါက္၀ကႏြားနဲ႔တူတဲ့ ခ်က္ခ်င္းအက်ိဳးေပးတဲ့ကံေတြအေၾက ာင္း

ျခံေပါက္၀ကႏြားနဲ႔တူတဲ့ ခ်က္ခ်င္းအက်ိဳးေပးတဲ့ကံေတြအေၾက ာင္း မွတ္သားမိသမွ်ပါ...


အက်ိဳးေပးတဲ့ကံေတြအေၾကာင္းကို အဘိဓမၼတၳ သဂၤဟက်မ္း၊ ၀ီထိမုတ္ပိုင္းလာ ကမၼ စတုကၠ ၊ပါကဒါန ပရိယာယ စတုကၠ ပိုင္း….တြင္ အေသးစိတ္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္။


ေန၀င္ခ်ိန္ ႏြားရိုင္းသြင္းခ်ိန္၌ ၊ ႏြားမ်ားကို ျခံတြင္းသို႕ ျပန္လည္္ေမာင္းသြင္းရာ၀ယ္ သန္မာထြားႀကိဳင္ းေသာႏြားမ်ားက ျခံတြင္းသို႕ ဦးစြာ ၀င္ေရာက္ၾကၿပီး ၊အားအင္နည္းပါးေသာ ႏြားအိုၾကီးမ်ားကေနာက္မွသာ၀င္ေရာက္ႏိုင္ၾကပါသည္။ သို႕ေသာ္ ေနာက္ေန႕ နံနက္ ႏြားၿခံကို ျပန္ဖြင့္ေသာအခါ၀ယ္ ၊ မသန္စြမ္းေသာ္လည္း ၊ႏြားျခံတြင္းသို႕သြင္းခဲ႕စဥ္က ေနာက္ဆုံးမွ ၀င္လာႏိုင္ခဲ႔သျဖင့္ ျခံေပါက္တံခါး အနီးတြင္ေရာက္ရွိေနေသာ ႏြားအိုၾကီးမ်ားကျခံျပင္သို႕ ဦးစြာ ထြက္ႏိုင္ၾကသကဲ႔သို႕


အက်ိဳးေပးလွည့္အစဥ္အားျဖင့္ ကံ (ပါကဒါန ပရိယာယ )၄ ပါးရွိပါသည္။


၁၊ ဂရုကံ ၂၊ အာသႏၷကံ ၃၊ အာစိဏၰကံ ၄၊ ကဋတၱာကံ တို႕ ျဖစ္ၾကရာ၀ယ္


ဂရုကံသည္ အျခားကံမ်ားက မတားျမစ္ႏိုင္ေအာင္ အလြန္အား ႀကီးေသာကံျဖစ္ၿပီးကုသိုလ္အရာတြင္ မဟဂၢဳတ္ကံ ၊ အကုသိုလ္အရာတြင္ပဥၥာနႏၱရိယကံတို႕ျဖစ္ပါ သည္။ ေသလြန္သည္၏ အျခားမဲ့၌အၿမဲ ဧကန္ အက်ိဳးေပး ေသာကံျဖစ္သည္။


အာသႏၷကံသည္ ေသခါနီးအခ်ိန္တြင္ ေအာက္ေမ့အပ္ ၊ ျပဳလုပ္အပ္ေသာကံျဖစ္ပါသည္။


အာစိဏၰကံသည္ကား အၿမဲ မျပတ္၀တ္ တစ္ခုအျဖစ္ ေလ့က်င့္ ၊ ျပဳလုပ္ ၊တိုးပြားထားေသာကံျဖစ္ပါသည္။


ကဋတၱာကံမွာမူ ဂရုကံ ၊ အာသႏၷကံ ၊ အာစိဏၰကံ အျဖစ္သို႕မေရာက္ဘဲ ယခုဘ၀၌အမွတ္တမဲ႔ျပဳမိထားေသာ သာမာန္ကံ မ်ားႏွင့္ ေရွးေရွးဘ၀မ်ား၌ျပဳအပ္ခဲ႔ၿပီးေသာကံမ်ား ျဖစ္ပါသည္။


သတၱ၀ါတို႕ေသလြန္ေသာအခါ၀ယ္ ၊ဂရုကံ မရွိပါက ေသခါနီးအခ်ိန္တြင္္ျပဳထားေသာ အာသႏၷကံ ကအက်ိဳးေပးၿမဲ ျဖစ္ပါသည္။အာသႏၷကံသည္ အားနည္းပါးေသာ္လည္း ႏြားၿခံ၏ အ၀တြင္ေရာက္ရွိေနသျဖင့္ ဦးစြာထြက္ႏိုင္ေသာ ႏြားအိုႀကီးကဲ့သို႔ဒုတိယဘ၀အစဦးတြင္အရင္ဆုံးအက်ိဳး ေပးခြင့္ရရွိျခင္းျဖစ္ပါသည္ဟု သင္ယူမွတ္သားထားပါေၾကာင္း


အိပ္စက္ျခင္း

(အိပ္စက္ျခင္း)

(ေမး )၁။လူသားတို႔သည္ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္မႈေၾကာင့္ အိပ္စက္ျခင္းကို ျပဳၾကသည္၊ ထိုသို႔ အိပ္စက္ၾကရာတြင္ ႏွစ္ျခိဳက္စြာ အိပ္ေပ်ာ္သြားေသာ အခါ အသိစိတ္ကေလး မရွိေတာ့ပါ၊ထိုအသိစိတ္ကေလး အဘယ္သို႔ ေရာက္သြားပါသလဲဘုရား။ ၂။ လူမ်ားကဲ့သို႔ နတ္မ်ားမွာလည္းပင္ပန္းႏြမ္းနယ္မႈ ရွိပါသလား၊ နတ္ တို႔အိပ္စက္မႈ မရွိဆိုေသာ္ ညအခါ အဘယ္သို႔ အခ်ိန္ကုန္လြန္ေ စပါ သလဲဘုရား။ (ေကသီ-ေတာင္ဥကၠလာပျမိဳ႔ )


(ေျဖ ) လူတို႔တြင္ ပဋိသေႏၶစိတ္ ဘ၀င္စိတ္ စုတိစိတ္-ဟူ၍ စိတ္သံုးမ်ိဳးရွိသည္။ ပဋိသေႏၶအခါမွ စုတိ ( ေသဆံုးကြယ္လြန္ )သည္အထိ ဘ၀င္စိတ္ဟူ ေသာ ဘ၀ ၏အစိတ္အပိုင္း စိတ္အမ်ိဳးအမည္တမ်ိဳးမွာ စိတ္သာျဖစ္သည္၊ မည္သည့္အာရံုကိုမွ် မယူ မသိေသာ စိတ္မ်ိဳး ျဖစ္သည္၊ အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ ျမင္စိတ္ ၾကားစိတ္ စသည့္ အာရံုငါးပါးဆိုင္ရာ ၀ိညာဥ္ (အသိစိတ္ )မ်ားေပၚေပါက္လာမွသာ ဘ၀င္စိတ္မ်ား ျပတ္၍၄င္းအသိစိတ္မ်ားျဖစ္ေပၚရပါသည္၊ အသိစိတ္ တခုႏွင့္တခု အၾကားမွာပင္ ဘ၀င္စိတ္မ်ားက ၀င္၍ ျဖစ္ပါေသး သည္၊ တေန႔တာလံုးျမင္ ၾကား နံ လ်က္ ထိသိစိတ္မ်ား တမ်ိဳးျပီးတမ်ိဳး ျဖစ္သည္၊ လုပ္ငန္းကိစၥတို႔ေၾကာင့္ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္သြားေသာအခါ ထိနမိဒၶေခၚစိတ္ ေစတသိက္တို႔ထိုင္းမႈိင္း ႏြမ္းနယ္ျခင္းျဖစ္ျပီးျမင္ၾကားစေသာ အသိစိတ္ မ်ား ျပတ္သြားသည္၊ ထိုအခါ ဘ၀င္စိတ္ေခၚမသိစိတ္မ်ားသို႔ သက္ေရာက္ ျဖစ္ေပၚသြားပါသည္။ ယင္းသည္ပင္ အိပ္စက္ျခင္းသေဘာ ျဖစ္ပါသည္၊ အပန္းေျပ၍ ထိနမိဒၶတို႔ ေပ်ာက္ကြယ္ျပီး ျမင္ ၾကားအသိစိတ္မ်ား ေပၚလာျပန္ေသာ္ ဘ၀င္ေခၚမ သိစိတ္မ်ားျပတ္၍အိပ္ရာမွ ႏိုးလာရပါသည္၊ ( ဤသည္တို႔ကို ေထာက္၍ နားမလည္ႏိုင္သည္ကို ဘ၀င္မက်ပါဘူး-ဟု ဆိုေသာ ဤေခတ္စကားလံုး မွန္မမွန္ စဥ္းစားေစလိုပါသည္ )။


နတ္တို႔သည္ လူတို႔ကဲ့သို႔ပင္ဘ၀င္စိတ္ ရွိေသာ္လည္း လုံ႔လ၀ီရိယထုတ္ ၍ စားေသာက္ေနထိုင္ရေသာ ဘ၀မ်ိဳးမဟုတ္ပါ၊ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ျခင္းထိ နမိဒၶမ်ားျပားျခင္း မရွိႏိုင္ပါ၊ လူတို႔ကဲ့သို႔ အိပ္စက္ရမႈ ဘ၀င္သို႔ သက္ ေရာက္ရမႈ မရွိႏိုင္ပါ၊ ေခတၱခဏ အနားယူရံုမွ်ျဖင ့္ကိစၥျပီးႏိုင္ပါ သည္၊ ေန လ တို႔မွာလည္း ၄င္းတို႔ ေအာက္၌သာ ရွိ၍ေန႔-ည-ဟူ၍လည္း နတ္ ျပည္တြင္ မရွိပါ၊ ၄င္းတို႔၏ သက္တမ္းသတ္မွတ္မႈမွာလည္းလူတို႔ကဲ့သို႔ ေန႔ ည လ-ႏွစ္ မ်ိဳးျဖင့္ သတ္မွတ္ဖြယ္ရာ မရွိ၊ ကုသိုလ္ကံအားေလ်ာ္စြာ သတ္မွတ္စရာရွိသည္-ဟု ယူဆႏိုင္ပါသည္။


( ဘဒၵႏၲ တိေလာကသာရ-ေျဖသည္)


အာနာပါန သတိပ႒ာန္ ဘာဝနာ

အာနာပါန သတိပ႒ာန္ ဘာဝနာ။


အာနာပါန သတိပ႒ာန္ ဘာဝနာအတြက္ ေရွးဦးျပဳဖြယ္ရာမ်ားကို တရား စတင္ အာ းထုတ္သူတို႔ သိရွိနိုင္ေစရန္ တင္ျပအပ္ပါတယ္။


"ေရွးဦးစြာဘုရားရိ ွခိုးပါ၊သီလေဆာက္တည္ပါ၊ ရတနာျမတ္သုံးပါးနဲ႕အရိယာသူေတာ္စင္ေတြေက်းဇူးရွင္ေတြအေပၚျပစ္မွားမိခဲ့တဲ့ အျပစ္မ်ားရိွရင္ဝန္ခ်ေတာင္းပန္ကန္ေတာ့ပါ၊ျပီးလွ်င္ဘုရားေရွ႕မွာျဖစ္ေစ၊ အဆင္ေျပရာမွာျဖစ္ေစ၊ၾကာၾကာထိုင္နိုင္မဲ့အေနအထားမ်ိဳးနဲ႕ထိုင္ပါ။ နွာသီးဖ်ားေလးမွာ မိမိစိတ္ကေလးကိုစိုက္ထားပါထြက္သြားေသာေလကိုထြက္ေလလို႕မွတ္ပါ၊ ဝင္လာတဲ့ေလကိုဝင္ေလလို႕မွတ္ပါ၊ မိမိစိတ္ကေလးကိုနွာသီးဖ်ားကေလးမွာသတိေလးနဲ့႕ကပ္ထားျပီးထြက္ေလ ဝင္ေလကိုရႈ႕မွတ္ေနပါ။


ထြက္ေလထြက္သြားရာ၊ ဝင္ေလဝင္သြားရာကိုစိတ္ကလိုက္မသြားပဲနွာသီးဖ်ားေလးမွာသာစိတ္စိုက္ထားျပီ းရႈ႕မွတ္ေနပါ။စိတ္ကေလးမျငိမ္သက္ပဲဟိုေရာက္ဒီေရာက္ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္၊ စိတ္မပ်က္ပါနဲ႕၊ပ်ံ႕လြင့္ေနတဲ့စိတ္ကေလးကိုနွာသီးဖ်ားေပၚျပန္ျပီးေခၚတင္ပါ။ ထြက္ေလဝင္ေလကိုၾကိဳးစားျပီးမွတ္ေနပါ။


အဲ့ဒီလိုမွတ္ေနတုန္းပဲစိတ္ကေလးကထြက္သြားတတ္ပါတယ္၊ သတိနဲ႕ျပန္ျပီးေခၚပါ၊ဒါဟာျဖစ္ရုိးျဖစ္စဥ္ပါပဲ။ တစ္ေျဖးေျဖးနဲ႕စိတ္ကေလးျငိမ္သက္လာပါလိမ့္မယ္၊ သတိပ႒ာန္ဆိုတဲ့အတိုင္းသတိျပ႒ာန္းတဲ့တရားျဖစ္ပါတယ္၊ သတိအားေကာင္းလာတာနဲ႕သမာဓိေပၚလာပါတယ္၊ သတိနဲ႕သမာဓိရင့္က်က္လာေလရႈ႕မွတ္အားေကာင္းေလေလျဖစ္လာပါမယ္၊ တစ္ျခားအာရုံေတြအေပၚစိတ္မေရာက္ေတာ့ပဲထြက္ေလဝင္ေလအေပၚမွာသာစိ တ္ကိုတည္ျငိမ္စြာထားနိုင္လာတာေတြ႕လာရပါမယ္။


ဒီအာရုံအေပၚမွာပဲျမဲျမဲျမံျမံ တည္ၾကည္ျငိမ္သက္လာရင္စိတၱဝိသုဒၶိျဖစ္ပါျပီ ။ မိမိကမၼ႒ာန္းအာရုံေပၚမွာစိတ္ကိုနိုင္နင္းစြာထားနိုင္တာကိုသမာဓိတည္ျပီလို႕နား လည္ရပါတယ္။ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ေဝဘူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက-ဒီအာနာပါနနည္းကိုတစ္ျပည္လုံးၾကြေရာက္ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္၊၂၄-နာရီျပည္႕ေအာင္တစ္ဆက္တည္းအားထုတ္ၾကဖို႕တဖြဖြတိုက္တြန္းေတာ္မူပါတ ယ္။၂၄-နာရီဣရိယာပုတ္ေလးပါးလုံးနဲ႕အာနာပါနသတိနဲ႕ေနနိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားၾကဖို႕မိန္ ကားေတာ္မူပါတယ္။


အဲ့ဒီလိုထြက္ေလဝင္ေလအာရုံအေပၚမွာစိတ္စူးစိုက္ျပီးေနနိုင္ေအာင္သတိ ဝီရိယတို႕နဲ႕ၾကိဳးစားေပးရင္ခဏိကသမာဓိ၊ဥပစာရသမာဓိတို႕ဟာမၾကာခင္ ျဖစ္လာနိုင္ပါတယ္။ မိမိတို႔၏ ရရွိလာေသာ သမာဓိျဖင့္ ပရမတ္ နာမ္ ရုပ္မ်ားကိုရႈပြားကာ ဝိပႆနာဘာဝနာသို႔ ကူးေျပာင္းၾကရပါမယ္။


ေလာက္ေသရြက္ ၏ အစြမ္း

ေလာက္ေသရြက္ ၏ အစြမ္း


ေလာက္ေသရြက္ .....ေအာ္ သူလည္း စြမ္းပါသည္ ။


ေလာက္ေသ ပင္ သည္ ေလ၊ သလိပ္ သည္းေျခကို ႏိုင္၏ ။ အသက္ကို ရွည္ေစ ၏။ ကာမကို အားေပး ၏။ေရာဂါ


ျဖစ္ေစေသာ ပိုးမ်ား ကို ပယ္တတ္ ၏။အဆီကို တို းပြား ေစ၏ ။ အူတို႔ ကိုတြန္႔ရႈံ႕ ေစတတ္ ၏။အဖ်ား ...ေရာဂါ


၊ အဖ်ားေရာဂါ ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ စိတ္မသက္သာ မႈ ၊ ေလေရာဂါ၊ ျမင္းသရိုက္ ၊ ေဖာေရာင္ျခင္း၊ပန္းနာ ေခ်ာင္းဆိုး


၊ေရငတ္ႏွင့္ အန္ျခင္း တို႔ကို ေပ်ာက္ေစႏိုင္သည္။


ဆီးတြင္ ေသြးပါေသာ ေရာဂါ အတြက္ အျမစ္ကို ငရုတ္ေကာင္း အနည္းငယ္ ထည့္က်ိဳၿပီးဆီးျပြန္ ေခ်ာင္းမွ ၎ ျပဳတ္


္ေဆး ကို ဖန္ျပြန္ ပိုက္ စသည္ျဖင့္ သြင္းေပး ေသာ္ ေပ်ာက္၏။ အရြက္ မႏုမရင့္ ကို ျပဳတ္၍ သုပ္စား ျခင္း၊ တို႔စားျခင္း


ျဖင့္ ၀မ္းကိုက္ ေရာဂါ ၊၀မ္ းေဖာ ၀မ္းေရာင္ ေရာဂါ ၊ ကေလးမ်ားသန္၀မ္းကိုက္ ျခင္း၊ ရင္ျပည့္ရင္ကယ္ျ ဖစ္ျခင္းေပ်ာက္


၏။အရြက္ကို လက္ဖက္ ေျခာက္ ကဲ့သို႔ ေသာက္သံုးေသာ္ ဆီးပူ ဆီးေအာင့္ ေရာဂါ ႏွင့္ အေရျပားေရာဂါ ေပ်ာက္၏။


၎အရြက္ကို အျခားေသာ ေဆးပင္ တို႔ႏွင့္ ေပါင္းစပ္၍ဆီးရႊင ္ ေဆးအျဖစ္ေဖာ္စပ္ သံုးႏိုင္သည္။ ေလာက္ေသရြက္


ႏွင့္ ထား၀ယ္ မိႈင္းရြက္ ကို ေရေႏြးေျဖာ ၍ သုပ္စား ေသာ္ ဆီးပူ ၊ဆီးေအာင့္ ၊ ၀မ္းကိုက္ ၊ ေသြး့၀မ္းသြား၊ေသြးျမင္း


သရိုက္ ၊ မီးယပ္ ေသြးလြန္ တို႔ကို ရပ္တန္႔ ေစသည္။ ေလာက္ေသ ရြက္ေျခာက္ ၊ ဖလံေတာင္ ေ၀ွး ရြက္ေျခာက္တို႔က


ဆတူ အမႈန္႔ ျပဳ ၍ အုန္းဆီ ႏွင့္ ေဖ်ာ္ စပ္ၿပီးေနပူပူတြင္လွန္း၍ အေပၚဆီအၾကည္ကိုနားတြင္းသို႔ အစက္ခ်ျခင္း၊ၾကက္


ေတာင္ႏွင့္ ၾကပ္ေပးျခင္းျပဳလုပ္ပါကနားျပည္ယို ၊နားကိုက္ ေရာဂါ မ်ားေပ်ာက္ရန္နားတြင္းရွိပိုးမ်ားကိုေသေစသည္။


လိမ္းေဆး အျဖစ္ သံုးပါက ၀ဲနာ၊အနာစက္နာ ၊အနာမီးလွ်ံ ၊ အိုင္းနာ၊ဒက္နာမ်ား ေပ်ာက္၏။ေလာက္ေသရြက္၊စံကား


စိမ္း ပြင့္ေျခာက္တို႔ကို ႏွမ္းဆီ စစ္စစ္ႏွင့္ စိမ္ၿပီး ေခါင္းလိမ္းဆီအျဖစ္ သံုးပါက ေခါင္းကိုက္ ၊ ေခါင္းပူ ၊ ေဗာက္ထျခင္း ၊


ယားျခင္း ၊သန္းေပါျခင္း မ်ား ေပ်ာက္ ၍ ဦးေႏွာက္ ကို ၾကည္လင္ ေစသည္။


ေလာက္ေသရြက္ ႏွင့္ ေဆာက္ျပာရြက္ ၂ မ်ိဳးကို ျပဳတ္၍ ေရေႏြးေႏြးျဖင့္ မီးဖြားၿပီးေနာက္ မိခင္ကိုလည္းေကာင္း ၊


ကေလးကို လည္းေကာင္းခ်ိဳးေပးပါကက်ဗဟံုးေရာဂါ၊ ေမြးကတည္းကပါလာတတ္ေသာသူငယ္နာမ်ိဳးစံု၊အေၾကာတက္


၊ အေၾကာကပ္ ေရာဂါႏွင့္ မိဘကိုယ္မွ ကူးစက္တတ္ ေသာေရာဂါ မ်ားကိုကာကြယ္ႏိုင္ ၏။ေလာက္ေသရြက္ကိုကိုယ္


္ပူ ခၽြဲထ ၊အေၫွာ္၀င္ ၊ေခ်ာင္းဆုိးႏွာေစး၊ ႏွာပိတ္ ေရာဂါ အတြက္ လည္းေဆးေဖာ္ စပ္သံုးႏိုင္ ၏ ။


ေလာက္ေသရြက္ ၊ ေရခရာ ရြက္ ၊ နႏြင္းရိုးရိုး အရြက္ ဆတူ အကၽြမ္းေလွာ္၍ ႏွမ္းဆီတြင္ေဖ်ာ္လိမ္းပါကကေလးမ်ား


ခ်က္ႀကိဳး ခ်က္တိုင္ ကိုက္ျခင္း ေပ်ာက္၍ခ်က္ႀကိဳး ေၾကြလြယ္၏ ။ ႏို႔ေခ်ာင္းပိတ္၊ ႏို႔နာ၊ ႏို႔ပ်ဥ္းထေသာမိခင္ မ်ားကို


လိမ္းေပးကလ်င္ျမန္စြာ သက္သာ ေပ်ာက္ကင္းေစ၏ ။ ကေလးမ်ား အနာစက္၊ ၀ဲစို၊အိုင္းနာ ကို ေလာက္ေသရြက္


အကၽြမ္းေလွာ္၍ ေရနံႀကီးစစ္ စစ္ ႏွင့္ လူးလွ်င္ ေပ်ာက္၏။


ကၽြဲ ႏြား မ်ား အနာေပါက္၍ေလာက္ေကာင္ မ်ားက်ျခင္း ၊င ပိအိုးတြင္ေလာက္ေကာင္မ်ားက်ျခင္းအတြက္၎ေလာက္


ေသရြက္ ကို ေထာင္း၍အမႈန္႔ျဖဴး ေပးေသာ္ေလာက္မ်ာ းေသေၾကပ်က္စီး ၿပီး အနာမ်ား ကို လည္းအသားႏုတက္၍


က်က္ေစ၏။စအို ေမွ်ာ့ ၀င္ကာ ေရာဂါ အတြက္ေလာက္ေသရြက္၊ ၾကြက္နားေပါင္းရြက္၊ ၾကက္ေမြး (ၾကက္ေတာင္မွ


အေမြး)၎၃ ပါးဆတူ စု၍ ျပဳတ္ၿပီးအေငြ႔ကိုေခၽြးေအ ာင္းသကဲ့သို႔ အိုးေပၚတြင္ထိုင္ၿပီးအခိုးအေငြ႔ မ်ားအျခားသို႔


မထြက္ ႏိုင္ရန္ ခါးေအာက္ပိုင္းႏွင့္ အိုးကို ပါ အ၀တ္ထူထူရစ္ပတ္၍အေငြ႔ မိႈင္းခံပါကေမွ်ာ့မ်ားအေကာင္လို က္ေသာ္


လည္းေကာင္း၊ေၾကျပဳတ္၍ေသာ္လည္းေကာင္း က်လာေစ ၏ ။


ေလာက္ေသရြက္ ႏွင့္ ၾကြက္နားေပါင္းဆတူျပဳတ္ ၍ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္းပန္းကန္လံုးႏွင့္လည္းခပ္ပူပူေသာက္ေပးရ၏


credit>>>Mg Mandalay


သယမၻဴဉာဏ္ ဆိုတာ ဘယ္ဟာမ် ိဳးလဲ၊ သဗၺညဳတဉာဏ္လား

သယမၻဴဉာဏ္ ဆိုတာ ဘယ္ဟာမ် ိဳးလဲ၊ သဗၺညဳတဉာဏ္လား


ဒကာ။ ။“ဆရာမကူ သယမၻဴဉာဏ္ျမတ္ျဖင့္ တတ္တတ္ထင္ထင္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ သိျမင္ေတာ္မူေသာ” ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ ဘယ္ဟာေတြကို ဘယ္လို သိျမင္တာကို ေခၚဆိုပါသလဲ ဆရာေတာ္၊ သဗၺညဳတဉာဏ္မ်ိဳးလား။ ဆရာ။ ။သယမၻဴဉာဏ္ဆိုတာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ မ်ား ဘုရားျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ခံယူ ရရွိျပီးတဲ့အခါ ငါ ဟာ...ဘုရားျဖစ္ဖို႔ရာ ဘယ္လို အက်င့္တရားပါရမီမ်ားကို က်င့္ ပြားအားထုတ္သြားရမွာလဲဟု ဆင္ျခင္ စဥ္းစားလိုက္သည္နဲ႔ တျပိဳင္ နက္ ထက္ျမက္ေသာ စိတ္ေတာ္ထဲမွာ ရႏိုင္ေရးအတြက္ ပါရမီဆယ္ ပါး အျပားသံုးဆယ္နဲ႔စြန္႔ျခင္းၾကီးမ်ား စရိယတရားမ်ားဟာ အလိုလို ထင္ထင္ရွားရွား ဘြားခနဲ ဘြားခနဲ အပိတ္အပင္ အတားအဆီးမရွိဘဲ သိျမင္သိျမင္ကာ ေပၚေပၚလာတာကို “ဆရာမကူ သယမၻဴဉာဏ္ ေတာ္ ျမတ္” လို႔ေခၚတယ္။ သဗၺညဳတဉာဏ္ဆိုတာက(ဘုရားအျဖစ္ေရာက္မွ) အရဟတၲမဂ္ ဉာဏ္နဲ႔ မေရွးမေႏွာင္းျဖစ္ေပၚလာတဲ့ မသိတာဆိုလို႔ ဘာမွမရွိတဲ့ အၾကြင္းမရွိ ကုန္ေအာင္စံုသိတဲ့ ဉာဏ္ကို ေခၚဆိုတာ။ လိုရင္းသိမွတ္ဖို႔က ဘုရားမျဖစ္ခင္ဗ်ာဒိတ္ရျပီးသား အေလာင္းေတာ္ၾကီးမ်ား ဘုရားျဖစ္ရန္အတြက္ ဘုရားျဖစ္ႏိုင္ဖို႔ ျဖည့္ က်င့္ရမည့္ ပါရမီတရားမ်ားကိုအလိုလိုသိလာတဲ့ “ပါရမီပဝိစယ” ဉာဏ္ေတာ္ကို သယမၻဴဉာဏ္ျမတ္လို႔မွတ္ရမယ္၊ သဗၺညဳတဉာဏ္ ကိုေတာ့ ဘုရားျဖစ္မွ ေပၚလာတဲ့ ဉာဏ္လို႔မွတ္၊ တျခားစီပဲ၊ ကဲ... နားလည္ေလာက္ပါျပီေနာ္။ ဒကာ။ ။မွန္ပါ့၊ သယမၻဴဉာဏ္နဲ႔ သဗၺညဳတဉာဏ္ကို ကြဲျပားစြာသိရလို႔ေက်းဇူးတင္လွပါတယ္ ဆရာေတာ္။


အဂၢမဟာပ႑ိတ အရွင္ၾသဘာသာဘိ၀ံသ


Sunday, May 26, 2013

စကားဟူသည္

စကားဟူသည္

တေန႔သ၌ျမတ္စြာဘုရားသခင္သည္ စကားေျပာျခင္ းႏွင့္ ပတ္သက္၍ အက်ိဳး-အျပစ္တို႔ကို ဤသို႔ မိန္႔ၾကားေတာ္မူ၏။ ရဟန္းတို႔-စကားမ်ားေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အျပစ္ ၅-မ်ိဳးရွိ၏၊ ယင္းတို႔မွာ-၁။ မဟုတ္မမွန္ ေျပာမိတတ္၏။ ၂။ အခင္အမင္ပ်က္ေအာင္ ေျပာမိတတ္၏။ ၃။ ၾကမ္းတမ္းစြာ ဆိုမိတတ္၏။ ၄။ အက်ိဳးမဲ့စကားကိုဆိုမိတတ္၏။ ၄။ ေသသည့္အခါငရဲသို႔ က်ေရာက္ရတတ္၏။


ရဟန္းတို႔-ပညာျဖင့္ ႏႈိင္းခ်ိန္၍စကားေျပာဆိုတတ္သူသည္ အက်ိဳး ၅-မ်ိဳးရွိ၏။ ယင္းမွ ာ-၁။ မဟုတ္မမွန္ မေျပာမိတတ္။ ၂။ အခင္အမင္ပ်က္ေအာင္ မေျပာမိတတ္။ ၃။ ၾကမ္းတမ္းေသာစကားမဆိုမိတတ္။ ၄။ အက်ိဳးမဲ့စကား မဆိုမိတတ္။ ၅။ ေသသည့္အခါနတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ရ၏။


ရဟန္းတို႔-စကားေျပာဆိုေသာ ပုဂၢိဳလ္၌ အက်ိဳး-အျပစ္တို႔သည္ ဤ၅-မ်ိဳးတို႔တည္း-ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။


( အဂၤုတၱိဳရ္၊ ပဥၥကနိပါတ္ ဗဟုဘာဏိသုတ္ )


Saturday, May 25, 2013

အဘယ္မွာ ဖန္ဆင္ းလုိ႔ ရမည္နည္း (ကုသုိလ္-အကုသုိ လ္ႏွင့္ ၄င္းတုိ့၏အက် ဳိးတရားမ်ား)

အဘယ္မွာ ဖန္ဆင္ းလုိ႔ ရမည္နည္း (ကုသုိလ္-အကုသုိ လ္ႏွင့္ ၄င္းတုိ့၏အက် ဳိးတရားမ်ား) ****************************** *************************** ကံဆုိတာ ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြတ္မွဳ(ကာယကံ)။ေျပ ာဆုိမွဳ(ဝစီကံ)။ၾကံစည္မွဳ(မေနာကံ)ေတြကုိ ကံလုိ့ေခၚတယ္ဆုိတာကုိ အက်ဥ္းခ်ဳပ္မွတ္သားလုိက္ပါ။အဲဒီ ကံဟာ အကုသိုလ္ကံ(မေကာင္းကံ)။ကုသုိလ္က ံ(ေကာင္းကံ)ဆုိျပီးႏွစ္မ်ဳိးရွိပါတယ္။ မေကာင္းတဲ့ကံ အကုသုိလ္ကံက ၁။ပါဏာတိပါတ -သူ့အသက္သတ္မွဳ။ ၂။အဒိႏ႖ာဒါန -သူဥစၥာခုိးမွဳ။ ၃။ကာေမသုမိစၦာစာရ-သူ့အိမ္ယာလြန္ၾကဴးမွဳဆုိျပီး( ၃)မ်ဳိးရွိပါတယ္။အဲဒီအကုသုိလ္ကံ(၃)မ်ဳိးက ကုိယ္နဲ့ျပဳလုပ္ တာျဖစ္လုိ့ ကာယကံလုိ့ေခၚပါတယ္။


ေနာက္-ႏွဳတ္ျဖင့္ေျပာဆုိတဲ့ ဝစီကံဆုိတာရွိပါတယ္။ ၁။မုသာဝါဒ-လိမ္လည္ေျပာဆုိမွဳ။ ၂။ပိသုဏဝါစာ -အခ်စ္ပ်က္ေအာင္(သူတစ္ပါးတုိ့၏ခ င္မင္မွဳကုိပ်က္ဆီးေအာင္)ကုန္းတုိက္မွဳ။ ၃။ဖရုသဝါစာ -ၾကမ္းတမ္းေသာစကားကုိေျပာဆုိမွဳ။ ၄။သမၹပၸလာပဝါစာ-အက်ဳိးမဲ့စကားေျပာဆုိမွဳ။ဒါက ဝစီကံေလးပါးပါ။


ေနာက္-စိတ္ထဲကၾကံစည္တဲ့ မေနာကံဆုိလည္း(၃ )ပါးရွိေသးတယ္။ ၁။အဘိဈၨာ -သူတစ္ပါးဥစၥာ သူတစ္ပါးစီးပြား ကုိ(မတရား)လုိခ်င္မွဳ။ ၂။ဗ်ာပါဒ-သူတစ္ပါးကုိျပစ္မွားမွဳ။ ၃။မိစၦာဒိဌိ -မွားယြင္းသည့္ အယူအဆ(အယူမွား)။ဒါက စိတ္နဲ့ၾကံစည္ျပီးျဖစ္တဲ့ အကုသုိလ္ မေနာကံ(၃)ပါးပါ။ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္စရုိက္ေတြျဖစ္လုိ့ ဒုစရုိက္လုိ့လည္ းေခၚတယ္။အကုသုိလ္ကံလုိ့လည္းေခၚတယ္။


ေကာင္းတဲ့ကုသုိလ္ကံ ဆုိတာ အဲဒီမေကာင္းတဲ့ အကုသိုလ္ေတြကုိ မျပဳပဲ ေရွာင္ၾကဥ္ရင္ ကုသုိလ္ျဖစ္တယ္။ (ဥပမာ)ျခင္တစ္ေကာင္ကုိ သတ္လုိက္ရင္ ပါဏာတိပါတကံျဖစ္ျပီး အကုသုိလ္ကံျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္မသတ္ပဲ ေရွာင္ၾကဥ္လုိက္ရင္ အကုသုိလ္မျဖစ္ပဲ ကုသုိလ္ျဖစ္တယ္လုိ့ဆုိလုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ကုသုိလ ္ဆုိတဲ့ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ဒုစရုိက္ မေကာင္းမွဳကုိ ေရွာင္ၾကဥ္လုိက္ရုံနဲ့ ကုသုိလ္သေဘာက မကုန္ေသးပါဘူး။ ဒါန -ေပးကမ္းလွဴဒါန္းမွဳ။ သီလ -ကုိယ္က်င့္တရား ေကာင္းမြန္မွဳ။ထိန္းသိမ္းမွဳ။ ဘာဝနာ -သမထ ဝိပႆနာပြားမွဳ။ ဒါေတြလည္းကုသိုလ္လုိ့ေခၚတယ္။ထုိ့ျပင္အျခား ကုသုိလ္ေရးဆုိင္ရာ အမူအရာ(ပုညၾကိယာ ဝတၳဳ)ဆုိတာရွိေသးတယ္။ ၁။ဒါန -ေပးကမ္းလွဴဒါန္းမွဳ။ ၂။ သီလ -ကုိယ္က်င့္တရားေကာင္းမြန္မွဳ ထိန္းသိမ္းမွဳ(သ က္ဆုိင္ရာ က်င့္ဝတ္စည္းကမ္းမ်ားလုိက္နာမွဳ) ၃။ဘာဝနာ -ကုသုိလ္တရားျဖစ္ေပၚတုိးပြားေစမွဳ။(သမထ ဝိပႆနာပြားမွဳ)။ ၄။အပစာယန -မိဘ ဆရာသမား စသည့္ မိမိထက္ အသက္သိကၡာရာထူးဂုဏ္သိန္ ၾကီးမားသူတုိ့ကု ိအရုိအေသေပးမွဳ။ ၅။ေဝယ်ာေဝစၥ - ဘုရား တရား သံဃာ မိဘဆရာသမား စသူတုိ့ရဲ့လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားကုိေဆာင္ရြတ္ေပးမွဳ။ ၆။ပတၱိဒါန-မိမိျပဳလုပ္လွဴဒါန္းေဆာင္ရြတ္ခဲ့ေသာ ကုသုိလ္အဖုိ့ကုိ (မိမိႏွင့္ထပ္တူ)ရၾကေစဟူေသာ သေဘာထားျဖင့္အမွ်ေပးေဝမွဳ။ ၇။ပတၱာနဳေမာဒန -သူတစ္ပါးတုိ့ကေပးေဝသည့္ ကုသုိလ္ေကာင္းမွဳ၏အေပၚတြင္ ဝမ္းေျမာက္ၾကည္န ဴးစြာသာဓုေခၚဆုိမွဳ။ ၈။ဓမၼႆဝန -တရားနာျခင္း။ ၉။ဓမၼေဒသနာ -အမ်ားခ်မ္းသာေစဖုိ့ျဖဴစင္ေသာေစတနာျ ဖင့္ ေဟာေျပာပုိ့ခ်မွဳ။ ၁၀။ဒိဌိဇုကမၼ -အယူေျဖာင့္ေအာင္ယူမွဳ။(ကုသုိလ္က အကုသုိလ္ ကံႏွင့္ ၄င္းတုိ့၏ အက်ုိးတရားမ်ားကုိအမွန္ျမင္ အမွန္သိလွ်င္ ဒိဌိဇုကမၼပုညၾကိယာဝတၳဳျဖစ္၏)။ဒါ ေတြအားလုံးခ်ဳပ္လုိက္ေတာ့ ဒါန သီလ ဘာဝနာပါပဲ။ ကာမာဝစရ ကုသုိလ္ကံလုိ့ေခၚပါတယ္။ဒါနသီလ ဘာဝနာ ျဖစ္သြားပုံက ဒီလုိပါ။ဒါနအုပ္စုထဲမွာ ပတၱိဒါန။ပတၱာနဳေ မာဒနာ ႏွစ္ပါးဟာ စြန့္ျခင္းသေဘာရွိလုိ့ ဒါနအုပ္စုထဲကုိ ထည့္သြင္းရတာျဖစ္လုိ့ ဒါနလုိ့ေခၚလုိ့ရပါတယ္။ အပစာယနႏွင့္ ေဝယ်ာေဝစၥ ႏွစ္ပါးက ျဖည့္က်င့္ရတဲ့အ တြက္ေၾကာင့္ စာရိတၱသီလျဖစ္ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ သီလအမ်ုိးအစားထဲထည့္သြင္းရတာျဖစ္လုိ့ သီလလုိ့ေခၚပါတယ္။ က်န္တဲ့ ဓမၼႆဝန။ဓမၼေဒသနာႏွင့္ ဒိဌိဇုကမၼကေတာ့ ဘာဝနာထဲကုိထည့္သြင္းရပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ ပုညၾကိယာဝတၳဳဆယ္ပါးဆုိတာ ဒါနသီလ ဘာဝနာလုိ့ေျပာျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ဒါနသီလ ဘာဝနာ ကုိကံလုိေခၚတယ္။ဘာကံလဲလုိ့ဆုိေတာ့ ကာမာဝစရကုသုိလ္ကံလုိ့ေခၚပါတယ္။က ာမာဝစရကုသုိလ္ကံဆုိတာ ကာမဘုံမွာျဖစ္လု ိ့ကာမာဝစရကုသုိလ္ကံလုိ့ေခၚဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ဦ းဇင္းတုိ့ဗုဒၶဘာသာအလုိအရ သုံးဆယ့္တစ္ဘုံရွိပါတယ္။


ငရဲ တိရိစၦာန္ ျပိတၱာ အသုရကာယ္ဆုိတဲ့အပါယ္ေလးဘုံ။ လူဘု ံ။နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္(နတ္ဘုံေျခာက္ဘုံ) အရူပေလးဘုံ။ ရူပတစ္ဆယ္ေျခာက္ဘုံဆုိျပီးသုံးဆယ့္တစ္ဘုံရွိပါတယ္။ (အပါယ္ေလးဘုံရယ္ လူဘုံရယ္ နတ္ဘုံေျခာက္ဘုံ )ေပါင္းေတာ့ တစ္ဆယ့္တစ္ဘုံက ကာမဘုံလုိ့ေခၚတာပါ။ ဒါျဖင့္ ဒါန သီလ ဘာဝနာ ကုသုိလ္ကံေတြသည္ ကာမဘုံမွာျဖစ္လုိ့ကာမာဝစရကုသုိလ္ကံလုိ့ေခၚတာပါ။ေန ာက္ အရူပါဝစရကုသုိလ္ကံ။ရူပါဝစရကုသုိလ္ကံရယ္ မဂ္ကုသုိလ္ရယ္ဆုိျပီး ကုသုိလ္အမ်ဳိးစားေတြရွိပါေသးတယ္။ အရူပါဈာန္ေတြကေတာ့ အရူပါဝစရကုသုိလ္ကံ။ ရူပဈာန္ေတြကေတာ့ ရူပါဝစရကုသုိလ္ကံ။ ဝိပႆနာအားထုတ္လုိ့ ေသာတာပန္စသည္တည္ သြားေအာင္အားထုတ္တာကေတာ့ မဂ္ကုသုိလ္ေပါ့။ စသည္ျဖင့္ေပါ့ေလ ကုသိုလ္ကံအမ်ဳိးစားေတြရွိေနတာပါ။


ဒီေတာ့ကံဆုိတာ ဆုိခဲ့ျပီးတဲ့အတုိင္း ေကာင္း မေကာင္း ေဆာင္ရြတ္မွဳကုိ ကံလုိ့ေခၚတာပါ။ ေနာက္ ကံရဲ့အက်ဳိးတရားဆုိတာက အဲဒီ ကုိယ္ျပဳလုိက္တဲ ေကာင္းမွဳ။မေကာင္းမွဳအလုိက္ သက္ေရာက္မွဳေတြပါပဲ။ ဥပမာ-သူ့အသတ္သတ္မွဳဆုိတဲ့ မေကာင္းမွဳအကုသု ိလ္ကုိလုပ္ရင္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ဥပေဒမ်ားႏွင့္ျငိစြန္းျပီး ျပစ္ဒဏ္က်မယ္။ဥပမာလူတစ္ေယာက္ကုိသတ္လုိက္ရင္။ သူတစ္ပါးဥစၥာကုိခုိးယူလုယက္ရင္စသည္ျဖင့္မေကာင္း မွဳျပဳတယ္ဆုိပါစုိ့။အဲဒီလူဟာ မေသခင္မွာလည္း တရားဥပေဒအရအေရးယူခံရသလုိ။ေသျပီးလုိ့ေနာက္ဘ ဝက်ရင္လည္းအသက္တုိျခင္း။ဆင္းရဲျခင္း စသည္ျဖင့္ေပါ့ေလ မေကာင္းက်ဳိးကုိျပန္ျပီးခံစားရတယ္။ အခုဘဝ တစ္ခ်ဳိးဆုိ အမိဝမ္းထဲမွာတင္ေသသြားတာ။ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ့ ေသသြားတာေတြကုိၾကည့္ရင္ အဲဒီပုဂၢဳိလ္မ်ားဟာ အတိတ္က သူတစ္ပါးအသက္ကုိ သတ္ျဖတ္ခဲ့လုိ့ဆုိတာ သိသာပါတယ္။ယခုဘဝမွာစည္းစိမ ္ဥစၥာနည္းပါးဆင္းရဲၾကတာဟာလည္းသူတစ္ပါးပစၥည္းက မတရားခုိးယူ လုယက္ခဲ့လုိ့ဆုိတာသိနုိင္ပါတယ္။ဒါက အက်ဥ္းေလာက္ ဥပမာေပးျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ဒါက အကုသုိလ္ကံရဲ့အက်ဳိးအျပစ္ေတြပါ။ ကုသိုလ္ေတြျပဳရင္လည္းေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာေတြျဖစ္မယ္။ ဒီဘဝမွာအသက္ရွည္တယ္။အနာကင္းတယ္.က ်န္းမာတယ္ဆုိတာ အေၾကာင္းမဲ့သက္သက္မဟုတ္ပဲ အတိတ္က ကုိယ္ျပဳလုပ္ ေစာင့္ထိန္းခဲ့တဲ့သီလေၾကာင့္ပါ။ ပစၥည္းဥစၥာခ်မ္းသာၾကြယ္ဝတယ္ဆုိတာလည္း အလွဴအတန္းေတြျပဳလုပ္ခဲ့လုိ့ပါ။အသက္ရွည္တယ္ အဆင္းလွတယ္ ခ်မ္းသာၾကီးတယ္ ခြန္းအားၾကီးတယ္ ဆုိတာေတြလည္းအေၾကာင္း


မရွိပဲျဖစ္လာတဲ့အက်ဳိးတရားမဟုတ္ဘဲ ကုိယ္ျပဳထားတဲ့ ကုသိုလ္ကံ ေတြေၾကာင့္ ဒီအက်ဳိးတရားေတြ ခံစားရတယ္ဆုိတာ အေသခ်ာမွတ္ေစခ်င္ပါတယ္။ကုိယ္က သူတစ္ပါးကုိကူညီတယ္ဆုိရင္လည္း အဲဒီကုသုိလ္နဲ့ အလားတူ တန္ျပန္တဲ့ အက်ဳိးသက္ေရာက္မ ွဳေတြျဖစ္လာမွာပါ။သူတစ္ပါးကုိကူညီလုိက္လုိ့ ကုိယ့္အလွည့္က်ရင္လည္းတစ္ျခားသူတစ္ပါးက ျပန္ျပီးကူညီတဲ့သေဘာပါပဲ။ဒါက ကုသုိလ္ကံရဲ့အက် ဳိးတရားေတြပါ။ဒီလုိဆုိကုသုိလ္ကံ အကုသုိလ္ကံကုိလည ္းသိေလာက္ျပီး။ကုသုိလ္ကံ အကုသုိလ္ကံေတြရဲ အက်ဳိးတရားေတြကုိလည္းသိေလာက္ပါျပီ။မယုံမရွိပါနဲ့။ မယုံဘူးဆုိရင္လက္ေတြ့စမ္းသပ္ပါ။တကယ္မွန္ပါမွလ က္ခံပါ။ဒါကဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရဲ့တရားပါ။ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရဲ့ဝါဒပါ။ဗုဒၶရဲ့တရား ဗုဒၶရဲ့ဝါဒက ဇြတ္မွိတ္ျပီးမယုံခုိင္းပါဘူး။ဇြတ္မွိတ္ျပီးယုံၾကည္ခုိင္းတဲ့ဝါ ဒမဟုတ္ပါဘူး။မယုံရင္စမ္းသပ္ၾကည့္လုိ့ရတဲ့ အာမခံခ်က္ ရာခုိင္ႏွုန္းအျပည့္ေပးနုိင္တဲ့တရားပါ။အာမခံရဲရ ဲၾကီးေပးထားတဲ့ဝါဒပါ။ အားလုံးေသာဒကာ ဒကာမမ်ားအကုသုိလ္ဟူသမ်ွေ ရွာင္ၾကဥ္ျပီး ကုသုိလ္တရားမ်ားကုိအသက္ထက္ဆုံးျ ပဳလုပ္ျပီး စိတ္ခ်မ္းသာ ကုိယ္က်န္းမာပါေစဟု ဆႏၵျပဳလုိက္ပါသည္။ အရွင္ဝိမလဝံသ (နာလႏၵာတကၠသုိလ္)


"ဟိတ္”ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ အ႐ွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ အေျချပဳပဌာန္းကိုဖတ္ရင္း နားမလည္ဘူးျဖစ္ေနတယ္ ပာိတ္ ဆိုတာ ဘာကိုေျပာတာလဲ ဘု၇ား ။ ေႏြးေႏြးေအာင္ ( ေနျပည္ေတာ္ ) ဘာသာေရး အေမးအေျဖကို တကယ္တမ္းေတာ့ မေျဖခ်င္ပါဘူး။ ဘာသာေရး အေမးအေျဖဆိုတာက ပညာရွင္ၾကီးမ်ားရဲ့ အရာလို႔ ယုံၾကည္ထားမိလို႔ပါ။ အခုေတာ့ ေျဖရေတာ့မယ္။ ေျပာျပရေတာ့မယ္။ ကိုယ္ေပးလိုက္တဲ့ စာအုပ္ကို ဖတ္ေနတယ္ဆိုေတာ့လည္း ကိုယ့္တာဝန္နဲ႔ မကင္းဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဘာသာေရး စာေတြဖတ္တယ္ဆိုေတာ့လည္း ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဝမ္းသာရမွာပါ။ အသိတစ္ေယာက္ကို ေျပာျပတယ္လို႔ပဲ သေဘာထားလိုက္ေပါ့ ဟိတ္ဆိုတာကို နားမလည္းဘူးဆိုေတာ့ ''ေဟတု ပစၥေယာ'' ဆိုတဲ့ ဟိတ္ကိုေျပာတာထင္တယ္။ ေဟတု ဆိုတဲ့ ပါဠိကို ျမန္မာတို႔က ဟိတ္ လို႔ ျမန္မာသံနဲ႔ ေခၚလိုက္ၾကတယ္ ကုသလဆိုတဲ့ ပါဠိကို ကုသိုလ္ ေျပာသလိုမ်ိဳးေပါ့ ။ အဓိပၸါယ္က ေဟတု (ဟိတ္) ဆိုတာ ျမန္မာလို အေၾကာင္းတရား လို႔ေျပာတာပါ။ အေၾကာင္းတရားဆိုတာ ဘာကိုျဖစ္ေစတတ္တဲ့ အေၾကာင္းတရားလည္းဆိုေတာ့ သာမာန္အားျဖင့္ ကုသိုလ္ နဲ႔ အကုသိုလ္ သို႔မဟုတ္ ေကာင္းတာ နဲ႔ မေကာင္းတာကို ျဖစ္ေစတတ္ အေၾကာင္းတရားကို ေဟတု ဟိတ္လို႔ေခၚတာပါ။ အဲဒီ ဟိတ္ကလည္း (၆)မ်ိဳးရွိပါတယ္၊ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ နဲ႔ အေလာဘ အေဒါသ အေမာဟ ပါ ေရွ႔သုံးပါးက အကုသိုလ္ မေကာင္းက်ိဳးကို ျဖစ္ေစတတ္ျပီး ေနာက္သုံးပါးကေတာ့ ကုသိုလ္ ေကာင္းက်ိဳးျဖစ္ေစတတ္တဲ့ တရားပါ။ အဲဒါကိုပဲ ဟိတ္(၆)ပါးလို႔ေခၚျပန္ပါတယ္။ ေလာဘကို လိုခ်င္ျခင္း တပ္မက္ျခင္းလို႔ ဆိုရင္ အေလာဘကို မလိုခ်င္ျခင္း မတပ္မက္ျခင္းလို႔ ဆိုရမွာပါ ။ လိုခ်င္ တပ္မက္ျခင္း မရွိတဲ့သူအတြက္ ေပးကမ္းျခင္း စြန္႔လႊတ္ျခင္းဆိုတဲ့ စာဂ တရား သို႔မဟုတ္ ဒါနတရားဟာ အလိုလိုျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ လိုခ်င္တပ္မက္ျခင္း ရွိသူအတြက္ကေတာ့ သူတစ္ပါး ၾကီးပြါးခ်မ္းသာတာကို မနာလို မရႈစိတ္ ျဖစ္ျခင္း ဣႆာ ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းမ်ားကို တြန္႔တိုျခင္း ႏွေျမာျခင္း မစၦရိယ ။မစၦရိယဆိုလို႔ တဆက္တည္း ေျပာလိုက္ပါဦးမယ္ ၊ စကားစပ္လို႔ မစၦရိယကလည္း (၅)ပါးရွိတယ္၊ ၁။ အာဝါသ မစၦရိယ ၂။ လာဘ မစၦရိယ ၃။ ကုလ မစၦရိယ ၄။ ဝဏၰ မစၦရိယ ၅။ ဓမၼ မစၦရိယ အာဝါသ မစၦရိယ - မစၦရိယကေတာ့ အေပၚမွာေျပာခဲ့တဲ့ အတိုင္းမွတ္ျပီး အာဝါသ ဆိုတာက ေနရာ ၊ ေနရာထိုင္ခင္းနဲ႔ ပါတ္သက္ျပီး ႏွေျမာတြန္႔တိုတာကို ေျပာတာပါ။ တိုက္ေတြ ျခံေတြကို မဆိုထားနဲ႔ အယုတ္ဆုံး ပြဲၾကည့္လို႔ ကိုယ့္ဖ်ာမွာ သူမ်ား ထိုင္မွာစိုးလို႔ ေျခေထာက္ကို ကားႏိုင္သမွ် ကားျပီးထိုင္တာဟာလည္း မစၦရိယ ပါပဲ အာဝါသ မစၦရိယေပါ့။ အဲ့လို မဟုတ္ဘဲ ေအာ္… သူလည္း ထိုင္ပါေစ ဆိုျပီး ေနရာေလး ေပးလိုက္ရင္ အာဝါသ ဒါန ေနရာထိုင္ခင္း အလွဴျဖစ္သြားမွာေပါ့။ လာဘ မစၦရိယ -လာဘ္ရျခင္း၌ ႏွေျမာတြန္႔တိုျခင္း ၊ သူမ်ားရမည့္ အခြင့္ေရးေကာင္းေတြကို လက္လႊတ္ေအာင္ ဆုံးရႈံးေအာင္ ပ်က္စီးေအာင္ ၾကံစည္ ေျပာဆို လုပ္ေဆာင္တဲ့ သူဟာ လာဘ မစၦရိယ ျဖစ္သူပါ။ ကုလ မစၦရိယ- ကုလ ဆိုတာက အမ်ိဳးပါ ဒါေပးမယ့္ ေဆြးမ်ိဳးေတာ္တဲ့ အမ်ိဳးကိုသာ ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ရဟန္းေတာ္မ်ားဆို ဒကာ ဒကာမ၊ လူမ်ားဆို ဟိုသူငယ္ခ်င္းကို ဒီသူငယ္ခ်င္းနဲ႔ မိတ္ဆက္မေပးႏိုင္တာ မိတ္ဆက္ေပးလိုက္ရင္ သူက ကိုယ့္ထက္ ဟိုသူငယ္ခ်င္းကို ပိုျပီးခင္မင္ ရင္ႏွီးသြားမွာ စိုးတာမ်ိဳး အယုတ္ဆုံး ကိုယ္ခ်စ္သူက သူငယ္ခ်င္း ေကာင္ေလး ေကာင္မေလးေတြနဲ႕ စကားေျပာတာကို '' ေနာက္ကို သူနဲ႔ စကားမေျပာနဲ႔ ေရာေရာေႏွာေႏွာ မေနနဲ႔ မၾကိဳက္ဘူး" ဆိုတာေတြဟာ မစၦရိယရဲ့ အစြမ္းေလးေတြပါ ကုလ မစၦရိယ ေပါ့ ။ ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ အဲဒီလို မစၦရိယ ေလးျဖစ္မွ ခ်စ္တယ္ထင္ျပန္ပါတယ္တဲ့။ ဝဏၰ မစၦရိယ- ဝဏၰ ဆိုတာ ရုပ္အဆင္းကို ေျပာတာပါ၊ ကိုယ္လွတာေခ်ာတာကို သူမ်ားၾကည့္ရင္ သေဘာက်ေပမယ့္ ၾကည့္တဲ့လူက ကိုယ့္ေက်ာ္ျပီး ဟိုဘက္က ကိုယ့္ထက္ ေခ်ာတဲ့လွတဲ့သူကို ၾကည့္ေနရင္ စိတ္က ဟိုကအလွေပၚမွာ ႏွေျမာတြန္႔တိုတာမ်ိဳးေပါ့ ဥပမာ ေဒဝဒတ္ေလာင္းဟာ ဘဝတစ္ခုမွာ ရွင္ဘုရင္ျဖစ္ျပီး ဆင္ျဖဴေတာ္ၾကီးစီး တိုင္းခန္းလွည့္လည္ေတာ့ လူေတြက ဆင္ျဖဴေတာ္ၾကီး လွေၾကာင္း ယဉ္ေၾကာင္း ေျပာလို႔ သူလိုရွင္ဘုရင္ကိုေတာ့ မေျပာပဲ ဆင္ကိုေျပာရမလားဆိုျပီး ဆင္ျဖဴေတာ္ကို သတ္လိုက္တဲ့ အျဖစ္ဟာ ဝဏၰ မစၦရိယေပါ့ ။ ဓမၼ မစၦရိယ- ဒီဓမၼ မစၦရိယက ေတာ္ေတာ္ေလး ဆန္းတဲ့ မစၦရိယပါပဲ ၊ ကိုသိထားတဲ့ အသိပညာ ဗဟုသုတေတြကို သူမ်ားကို ေျပာမျပခ်င္တာ သူမ်ားသိသြားမွာ စိုးတာ၊ ဓမၼ မစၦရိယ ျဖစ္တဲ့လူဟာ သာမန္ပုဂၢိဳလ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး အသိပညာ သိုု႔မဟုတ္ ဗဟုသုတ ရွိတဲ့လူေတြသာ အျဖစ္မ်ားလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေျပာမ်ားၾကတယ္ေလ " သိခ်င္ရင္ ဝယ္ဖတ္" တို႔ " ဆရာသား ခ်န္တယ္ " တို႔ ဆရာသားခ်န္တယ္ ဆိုလို႕ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ လကၡဏာေတာ္ေတြကို သတိရမိတယ္ ျမတ္စြာဘုရား ပါရမီျဖည့္စဉ္တုန္းက သူဆရာျဖစ္တဲ့ ဘဝတိုင္းမွာ တပည့္ေတြကို ပညာသင္ေပးတဲ့ အခါ ဆရာသား မခ်န္ပဲ ပညာကုန္ သင္ေပးတဲ့ ေကာင္းမႈ႕ေၾကာင့္ ဘုရားျဖစ္တဲ့ ဘဝမွာ ျမတ္စြာဘုရားရဲ့ ေျခေထာက္ေတာ္မ်ားဟာ သာမန္လူေတြလို ေနာက္ေျခသလုံးမွာဘု ထြက္ ေရွ႕ကအရိုးထြက္ မေနပဲ ဧဏီ သားေကာင္လို အသားဆိုင္ဟာေရွ႕ေနာက္ညီမွ်ျပီး ေျပျပက္ေခ်ာေမႊ႕တဲ့ ( ဧဏီဇဃၤတာ) လကၡဏာေတာ္ တစ္ခုအေနနဲ႔ အက်ိဳးေပးတာပါတဲ့ တနည္းအားျဖင့္ ဒါဟာ ဓမၼ မစၦရိယ ကင္းျခင္းရဲ့ အက်ိဳးလို႔ ေျပာရင္လည္း မမွားပါဘူး။ ေဒါသ - စိတ္ဆိုး စိတ္ေကာက္ မုန္းတီးျခင္းဆိုရင္ အေဒါသ ကေတာ့ စိတ္မဆိုး စိတ္မေကာက္ ခ်စ္ခင္ျခင္း ေမတၱာတရားေပါ့ ။လူအမ်ားစုက ေမတၱာရွိတယ္ ေမတၱာထားတယ္လို႔ အေျပာမ်ားၾကေပမယ့္ အေဒါသရွိတယ္ အေဒါသထားတယ္လို႔ ေျပာတာကိုေတာ့ တစ္ခါမွ မၾကားဖူးပါဘူး။ အေဒါသရွိတယ္ အေဒါသထားတယ္လို႔ ေျပာမယ္ဆိုလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေခတ္မွာ မိုက္တယ္ ဆိုတဲ့စကားေတာင္ ေကာင္းတယ္ သေဘာက်တယ္ ႏွစ္သက္တယ္ လက္ခံတယ္ ဆိုတဲ့သေဘာ အဓိပါၸယ္အေနနဲ႔ သုံးေနတယ္ဆိုေတာ့ ေမတၱာကို ညႊန္းဆိုတဲ့ အေဒါသကိုလည္း ေမတၱာထားတယ္ ေမတၱာရွိတယ္ အစား အေဒါသရွိတယ္ အေဒါသထားတယ္လို႔ ေျပာရင္ ရမွာပါ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ အေဒါသဆိုတာ ေမတၱာကိုေျပာတာျဖစ္လို႔ပါ။ ေမာဟ - အမွန္ကို မသိျခင္း ဆိုေတာ့ အေမာဟက အမွန္ကိုသိျခင္း ပညာေပါ့ အဲဒီ ပညာကို တစ္လုးံခ်င္း အဓိပၸါယ္က ပ- အမ်ိဳးမ်ိဳး ၊ ညာ- သိတယ္။ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို သိျခင္း ပညာ ၊ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကို အမ်ိိဳးမ်ိိိဳး ဘက္ေပါင္းစုံက သိတာ ပညာပါ ။ တစ္ဖက္သက္ အျမင္ရွိတာမ်ိဳးကို ပညာလို႔ေခၚလို႔မရပါဘူး၊ ေမာဟ ဆိုတဲ့ အမွန္ကို မသိျခင္းျဖစ္လာျပီဆိုရင္ လိုခ်င္ျခင္း ေလာဘလည္း ျဖစ္လာႏိုင္သလို ေဒါသလည္း ျဖစ္လို႔ လြယ္သြားပါျပီ။ ဥပမာေလး တစ္ခုေျပာျပပါ့မယ္ တစ္ခါက လူတစ္ေယာက္ ျမစ္ထဲေျမာျပီး ကၽြန္းေပၚေရာက္သြားတယ္ ကၽြန္းေပၚမွာ လူတစ္ေယာက္ဟာ ဦးေခါင္းေပၚမွာ သင္တုန္းစက္ၾကီးရဲ့ လွီးျဖတ္တဲ့ဒဏ္ကို ဆင္းရဲစြာခံစားေနရပါတယ္။ အဲဒီ သင္တုန္းစက္ၾကီးကို ၾကာပန္းၾကီး ပန္ထားတယ္ ထင္ျပီး မရမက ေတာင္းျပီး သူေခါင္းမွာပန္ပါတယ္ ။ ေခါင္းေပၚေရာက္ေတာ့ သူထင္သလို ၾကာပန္းမဟုတ္ဘဲ သင္တုန္းစက္ၾကီး ျဖစ္ေနျပီး အဲ႔ဒီသင္တုန္းစက္ လွီးျဖတ္တဲ့ဒဏ္ကို သူဟာ ဆင္းရဲစြာ ခံရပါတယ္တဲ့ ။ သင္တုန္းစက္မွန္း မသိလို႔ လိုခ်င္ခဲ့တာပါ တနည္းအားျဖင့္ အမွန္ကို မသိျခင္း ေမာဟေၾကာင့္ လိုခ်င္ျခင္း ေလာဘျဖစ္တာပါ ။ ေနာက္ဥပမာ တစ္ခုေျပာပါဦးမယ္ စာေတာ့ နည္းနည္းရွည္သြားျပီထင္တယ္။ တစ္ရက္မွာ စိတ္က်န္းမာေရး ပါရဂူဆရာဝန္ၾကီး ေဆးရုံထဲမွာ လွည့္လည္ေတာ့ လူနာတစ္ေယာက္က ဆရာဝန္ၾကီးကို မၾကားဝံ႕ မနာသာ စကားမ်ားနဲ႔ ဆဲတယ္။ ဒါကို ဆရာဝန္ၾကီးက စိတ္မဆိုးပဲ ျပဳံးေနတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ? ဆရာဝန္ၾကီးက ဒီလူဟာ စိတၱဇ ေဝဒနာသည္မွန္း သိလို႔ပါ။ေရာဂါသည္ရဲ့ အေျခေနမွန္ကို သိလို႔ပါ။ အကယ္၍ ဆရာဝန္ၾကီးက ဒီလူအေၾကာင္း မသိဘူးဆိုရင္ ဆရာဝန္ၾကီး စိတ္ဆိုးေဒါသ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ အဲသလိုပါပဲ အမွန္ကို မသိျခင္းေမာဟက စိတ္ဆိုျခင္း ေဒါသ ၊ လိုခ်င္ျခင္း ေလာဘ ျဖစ္ႏိုင္သလို ဆရာဝန္ၾကီးလို ေဝဒနာသည္ရဲ့ အေၾကာင္းမွန္ကို သိျခင္း အေမာဟ(ပညာ)က စိတ္မဆိုးျခင္း အေဒါသ(ေမတၱာ)ကို ျဖစ္ေစပါတယ္။ ဒါက ေဟတု(ဟိတ္ ၆ပါး)ရဲ့ အက်ဥ္းသိလြယ္ရုံ မွ်သာပါ။ ဒါဆိုရင္ ဟိတ္ ဆိုတာကို သေဘာေပါက္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္ ။ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟကို အေတာ္ၾကီး ရင္းႏွီးေနေပမယ့္ အေလာဘ အေဒါသ အေမာဟကေတာ့ ပါဠိစာနဲ႔ အထိအေတြ႔အားနည္းတဲ့သူ အတြက္ေတာ့ နည္းနည္းနားရႈပ္တတ္ပါတယ္။ လြယ္လြယ္မွတ္လိုက္ေပါ့ အေလာဘ အေဒါသ အေမာဟေတြမွာ ပါတဲ့ အ -ဆိုတဲ့စကားလုံးေလဟာ no သို႔မဟုတ္ negative ဆိုတာကို ေျပာတာလို႔ စိတ္ထဲကမွတ္ထားလိုက္ရင္ လြယ္ပါတယ္။ က်မ္းကိုး အရွင္ဇနကာဘိဝံသ ၏ အေျချပဳပ႒ာန္း ။ ။ အေျချပဳသျဂႋဳဟ္ လယ္တီဆရာေတာ္ ၏ ပါရမီ ဒီပနီ ငါးရာ့ငါးဆယ္ အႏွစ္ခ်ဳပ္ မိလိႏၵ ပဉွာ(ကုသလာကုသလသမဝိသမ) ဇာတကအ႒ကထာ(၁) ဒုေမၼဓဇာတက ashinjawtika

from ျဖိဳးမင္းေဇာ္ http://ift.tt/2vPEFCf via IFTTT