Saturday, November 16, 2013

မႏၱေလး မဟာျမတ္မုနိသမိုင္းေႀကာင္း _________________________

မႏၱေလး မဟာျမတ္မုနိသမိုင္းေႀကာင္း _________________________


ေဂါတမဗုဒၶျမတ္စြ ာဘုရား သက္ေတာ္ထင္ရွားရ ိစဥ္ စစ္မွန္ေသာ ဗုဒၶ၏ကုိယ္ပြားသာလွ်င္ ျဖစ္တန္ရာ၏ဟု ရခုိင္လူမ်ဳိးမ် ား အယုံအႀကည္ရွိေသာ မဟာမုနိရုပ္ရွင္ ေတာ္ျမတ္ႀကီးသည္ ရခုိင္လူမ်ဳိးတုိ႔ သမုိင္း မွတ္တမ္းအားလုံး၏ ကုိးကားခ်က္ျဖစ္သည္။ ထုိသမုိင္းမွတ္တမ္းမ်ားအရ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာရ ွိခဲ႔ျပီးေနာက္ မ်က္ေမွာက္ထုံးတမ္းစဥ္လာမ်ားကုိ ထည့္သြင္းထားရွိခဲ့သည္။ သီရိလကၤာ၏ ပါဠိစာေပမွ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပ န္႔ ဆင္းသက္ႀကီးထြားလာမွဳရွိျပီး ပုဂံ၏ လႊမ္းမုိးမွဳေအာက္မွာ ကုိးကြယ္မွဳ ဘာသာအယူ၀ါဒအဆင့္ဆင့္ထိ က်ယ္ျပန္႔လာခဲ့ပါသည္။ စႏၵသူရိယ ဘုရင္မင္းျမတ္ ရခုိင္ျပည္ကုိ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ႔စဥ္ အခ်ိန္အခါက ဗုဒၶရုပ္ထုေတာ္က သြန္းလုပ္ခဲ့သည္ဟု ရုိးရာဓေလ့ ထုံးတမ္းစဥ္လာယုံႀကည္မွဳ ထားရွိခဲ့သည္။ စႏၵသူရိယဘုရင္မင္းျမတ္ သည္ ဗုဒၶ၏ ေဟာႀကားျပသမွဳတုိ႔၏ သတင္းကုိ ႀကားသိရျပီး ဗုဒၶကုိရုိေသကုိးကြယ္ရန္ ဆႏၵျပင္းျပလာသည္ ဟု အဆုိရွိေလသည္။ အိႏၵိယႏုိင္ငံ သာ၀တၳိျပည္တြင္ သီတင္းသုံးေနထုိ င္ေတာ္မူေသာ ေဂါတမျမတ္ဗုဒၶသည ထုိအေႀကာင္းအရာကုိ သိရွိလာေသာေႀကာင ျမတ္ဗုဒၶက သူ၏တပည့္သာ၀က တစ္ပါးျဖစ္ေသာ အရွင္အာနႏၵာအား ေျပာျပေလသည္မွာ “ေႀကာက္မက္ဖြယ္ေ ကာင္းေသာ ေရနဂါးမ်ား အုပ္ခ်ဳပ္ထားသည္ ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔ေသာ ျမစ္ပင္လယ္သမုဒၵရာ "ကုိ ျဖတ္ေက်ာ္လာရမည္ျဖစ္၍ ဤကဲ႔သုိ႔ေသာ ခက္ခဲႀကမ္းတမ္းေသာခရီးသည္ စႏၵသူရိယဘုရင္မင္းျမတ္အတြက္ အလြန္အႏၱရာယ္ရွိလိမ့္မည္။ ထုိ႔ေႀကာင့္ တပည့္ရဟႏၱာ (၅၀၀) ႏွင့္အတူ ေဂါတမျမတ္ဗုဒၶသည္ ေကာင္းကင္ခရီးျဖ င့္ ႀကြခ်ီေတာ္မူလာျပီး ေက်ာက္ေတာ္ျမဳိ႕၏ တဖက္ကမ္းရွိ ေမာရပဗၺတေတာင္၌ ဆင္းသက္ရပ္နားေတာ္မူခဲ႔ေလသည္။ ဤတြင္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ ေရွးေရွးဘ၀ေပါင္ းမ်ားစြာက က်င္လည္ေတာ္မူခဲ႔ေသာေနရာတုိ႔တြင ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဓါတ္ေတာ္မ်ားကုိ ဌာပနာထည့္၍ ဘုရားပုထုိးမ်ားစြာတုိ႔ကုိ တုိင္းျပည္အႏွံ႔ တည္ထားကုိးကြယ္လာႀကလိမ့္မည္ဟု ႀကဳိတင္ေဟာကိန္းထုတ္ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ေပးခ ဲေလသည္။ ဤကဲ႔သို ႔ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဗ်ာဒိတ္ေပးခ်ိန္ တြင္" မဟာပထ၀ီေျမႀကီးသည္ တုန္လွဳပ္လာျပီး ပင္လယ္သမုဒၵရာေရတုိ႔သည္ ေရေႏြးအုိးဆူသကဲ့သုိ႔ ဆူပြက္လာခဲ့ေလသည္။" စႏၵသူရိယဘုရင္မင္းျမတ္သည္ ဤနိမိတ္ေဆာင္ေသာ လကၡဏာမ်ား၏ ဆုိလုိရင္းကုိ သူ၏ေဗဒင္ဆရာ၊ ဟူးရားတတ္တုိ႔အား ေမးျမန္းစုံစမ္း လွ်က္ တုန္လွဳပ္ထိတ္လန္႔ရျခင္းျဖစ္ေလသ ည္။ ေဂါတမျမတ္ဗုဒၶ ရခုိင္ျပည္ကုိ ေရာက္ရွိလာသည့္အေႀကာင္းအရင္းကုိ စႏၵသူရိယဘုရင္မင္းျမတ္ သိရွိေတာ္မူေသာအ ခါ ရာေပါင္းမ်ားစြာ ေသာ အေျခြအရံတုိ႔ႏွင့္အတူ သူ၏မိဖုရားေခါင္ ႀကီး စႏၵရမာလာ၊ သူ၏မွဳးမတ္ တုိင္းသူျပည္သားတုိ႔ႏွင့္အတူ ပဗၺတေတာင္ေပၚသို႔ သြားေရာက္ႀကေလသည္။ ဘုရင္မင္းျမတ္သည္ ေဂါတမျမတ္ဗုဒၶအား အရုိအေသေပးျပီးေ နာက္ ဗုဒၶက သူ႔အား "ပဋိစၥသမုပၸါဒ္စ က္၀ုိင္းတရားေတာ္"ကုိ ေဟာႀကားသင္ျပခဲ့ေလသည္။ ယင္းျပီးေနာက္ ျမဳိ႕ေတာ္တြင္(၇) ရက္ႀကာ သီတင္းသုံးေနထုိ င္ေတာ္မူမည္ကုိ ဗုဒၶကသေဘာတူလက္ခ ေလသည္။ ျမဳိ႕ေတာ္မွ ျမတ္ဗုဒၶမထြက္ခြ ာမွီ ျမတ္ဗုဒၶပရိနိဗၺ ာန္ ျပဳေတာ္မူျပီးေန ာက္ ႏွစ္ေပါင္း (၅၀၀၀)တုိင္တုိင ္ ႀကည္ရုိေလးစားမွ ဳခံရမည္ျဖစ္ေသာ ဆံေတာ္ဓါတ္ႏွင့္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ရုပ္ထုကုိယ္ပြားေတာ္တစ ္ဆူထားခဲ႔မည္ဟု ဗုဒၶသေဘာတူလက္ခံ ေလသည္။ နန္းေတာ္ရာ၏ အေရွ႕ေျမာက္ဘက္ သီရိဂုတၱေတာင္ကုန္းေပၚတြင္ အေလးအျမတ္ထားရွိေသာ ဗုဒၶရုပ္ထုေတာ္က ေကာင္းကင္ဘုံ ဗိသုကာပညာရွင္ နတ္မ်ား၏ဘုရင္ သိႀကားမင္းႏွင့္ အတူ စႏၵသူရိယဘုရင္မင္းျမတ္အပါအ၀င္ တုိင္းသူျပည္သားတုိ႔က တည္ထားကုိးကြယ္ႀ ကေလသည္။ ရုပ္ထုေတာ္အတြင္းပုိင္းသုိ႔ ေဂါတမျမတ္ဗုဒၶ၏ ရင္ေငြ႔ေတာ္ဓါတ္ ထည့္လုိက္ေသာအခါ ေဂါတမျမတ္ဗုဒၶႏွ စ္ဆူရွိလာသကဲ႔သုိ႔ ျဖစ္ေပၚလာေလသည္။ အံ့ႀသႀကည္ညဳိစရာေကာင္းလွေသာ လကၡဏာရပ္မ်ား ေပၚထြက္လာေလသည္။ မဟာပထ၀ီေျမႀကီး တုန္လွဳပ္လာျပီး ရုပ္ထုေတာ္သည္ တျဖည္းျဖည္း အသက္ရွိသကဲ႔သုိ႔သူ၏ ေနာင္ေတာ္ ေဂါတမျမတ္ဗုဒၶအား ႀကဳိဆုိသည့္အေနအ ထားႏွင့္ မတ္တပ္ထရပ္ေလသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေဂါတမျမတ္ဗုဒၶသည္ သူ၏သာ၀က တပည့္ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္အတူ သံတြဲဘက္သုိ႔ ေကာင္းကင္ခရီးျဖ င့္ ႀကြခ်ီေတာ္မူေလသည္။ ယင္းအခ်ိန္အတြင္း စႏၵသူရိယဘုရင္မင ္းျမတ္သည္ သူ၏ မူးမတ္ေသနာပတိတုိ႔ႏွင့္အတူ အေႀကာင္းကိစၥတုိ႔ကုိ တုိင္ပင္ျပီးေနာက္ ျမတ္ဗုဒၶ၏စစ္မွန ္ေသာ ရုပ္ထုေတာ္အား ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ျပီး ပြဲလမ္းသဘင္မ်ား က်င္းပခဲ့ေလသည္။" ရုပ္ထုေတာ္၏ ထူးျခားခ်က္မ်ားမွာ ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျ ခာက္သြယ္ ထြက္ရွိေလသည္။ ရုိေသကုိင္းရွုိ င္းသူမ်ားမွာ အနီးကပ္ဖူးေမွ်ာ ္လာေသာအခါ ေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ား ထြက္ရွိျပီး အယုံအႀကည္မရွိသူမ်ား ဖူးေမွ်ာ္ေသာအခါ ေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ား ေမွးမွိန္သြားေလ ရွိသည္"ဟု အဆုိရွိခဲ့ေလသည္။ ရုပ္ထုေတာ္တည္ရွိေသာ ေနရာ၏ပတ္၀န္းက်င အရပ္ေလးမ်က္ႏွာတုိ႔တြင္ အေစာင့္အေရွာက္အျဖစ္ ေက်ာက္ရုပ္ထုမ်ာ းထားရွိျပီး မေကာင္းေသာ အႀကံအစည္ ရည္ရြယ္ခ်က္တုိ႔ႏွင့္ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ ္အနီးသုိ႔ လာေရာက္သူတုိ႔အား အေ၀းသုိ႔ ေရွာင္ရွားသြားေ စသည္။ ေ၀သာလီေခတ္မွ ပထမဘုရင္တုိင္ေအာင္ ဗုဒၶရုပ္ထုေတာ္အတြက္ ေက်ာက္ပလႅင္တစ္ခ တည္ေဆာက္ျပီး သိမ္ေတာ္ကုိ ျပန္လည္တည္ေဆာက္သည္ဟု အဆုိမွတပါး အျခားမည္သည့္အေႀကာင္းအရာကုိမွ မွတ္တမ္းတင္ထားျခင္း မရွိခဲ႔ေပ။ ေ၀သာလီမွ ပထမဆုံးဘုရင္၏ အရုိက္အရာကုိ ဆက္ခံသူသည္ မဟာမုနိသိမ္ေတာ္အား ျပန္လည္မြမ္းမံျ ပင္ဆင္မွဳ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ သီရိလကၤာႏွင့္ ပုဂံမွ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားသည္ ရုပ္ထုေတာ္အား ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ရန္ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ႀကသည္။ ပ်ဴ-ဗမာႏွင့္ မြန္ဘုရင္မ်ားက မဟာမုနိ သိမ္ေတာ္ႀကီးအတြ င္း အေလးအျမတ္ထားေသာ ဗုဒၶရုပ္ထုေတာ္အ ား ပုိင္ဆုိင္လုိေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ရခုိင္ျပည္ကုိက်ဴးေက်ာ္၀င္ေရာက္ လာခဲ႔ႀကသည္ဟု အဆုိရွိေလသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း မည္သည့္ဘုရင္တစ္ပါးမွ ေအာင္ျမင္မွဳ မရွိခဲ႔ေပ။ တခ်ဳိ႕သည္ သိမ္ေတာ္ႀကီးအား ျပန္လည္ျပဳျပင္ မြမ္းမံရန္ ကတိက၀တ္ျပဳခဲ့ႀကသည္။ (၁၂) ရာစုအခ်ိန္တြင္ သိမ္ေတာ္ႏွင့္ ဗုဒၶရုပ္ထုေတာ္ ေပ်ာက္ဆုံးခဲ့သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ေလးျမဳိ႕ေခတ္မွ ဘုရင္တပါး၏ အရုိက္အရာဆက္ခံသူမ်ားသည္ ယုံႀကည္မွုကုိ ဆက္လက္ေထာက္ခံျခင္းျဖင့္ ရုပ္ထုေတာ္ႏွင့္ သိမ္ေတာ္ႀကီးတုိ႔ကုိ ျပန္လည္ရွာေဖြေတြ႔ရွိျပီး သိမ္ေတာ္အား ျပန္လည္ေဆာက္ခဲ႔ ႀကေလသည္။ ေျမာက္ဦးမင္းဆက္ကုိ တည္ေထာင္သူ ဘုရင္မင္းေစာမြန ္သည္ သူ၏ျမဳိ႕ေတာ္မွ မဟာမုနိသုိ႔ လမ္းတခုေဖာက္လုပ ္တည္ေဆာက္ျပီး မင္းမ်ဳိးမင္းႏြ ယ္တုိ႔၏ ရုိးရာထုံးတမ္းစဥ္လာ မ်ားအရ ဘုရားဖူးခရီးစဥ္ တစ္ခုစတင္ခဲ့ေလသည္။ (၁၆) ရာစုတြင္ ဘုရင္းမင္းဗာသည္ ေျမာက္ဦးျမဳိ႕မ သွ်စ္ေသာင္းဘုရားအပါအ၀င္ တုိင္းျပည္အႏွံံ ႔တြင္ တည္ရွိေနေသာ ဘုရားေက်ာင္းအေဆ ာက္အဦး အမ်ားအျပားတုိ႔အတြင္း မူရင္းႏွင့္ ဆင္တူျဖစ္ေသာ မေရမတြက္ႏုိင္သည မဟာမုနိရုပ္ပြားေတာ္မ်ားကုိ ထုလုပ္ထားရွိရန္ အမိန္႔ေတာ္ခ်မွတ္ခဲ့ေလသည္။ ၁၇၈၄-ခု တြင္ ျမန္မာဘုရင္ ဘုိးေတာင္ဘုရားသည္ ရခုိင္ျပည္ကုိ သိမ္းပုိက္ေလသည္။ ထုိ႔ေနာက္ မဟာမုနိရုပ္ရွင္ ေတာ္ျမတ္အား မႏၱေလးသုိ႔ သယ္ယူသြားခဲ႔သည္ ။ ထုိရုပ္ရွင္ေတာ္ျမတ္ႀကီးအား ျမန္မာျပည္တြင္ ယေန႔ထိတုိင္ အေလးျမတ္ဆုံးထားေသာ ရုပ္ထုေတာ္အျဖစ္ ဆက္လက္မွတ္ယူထား ႀကဆဲျဖစ္သည္။ ဆုံးရွုံးသြားေသာ အေမြအႏွစ္ေႀကာင္ ့ ရခုိင္ျပည္သူတုိ႔အား နက္နက္နဲနဲ စိတ္ထိခုိက္ေစခဲ႔သည္။ ဆက္လက္ျပီး မႀကာမီ ျဗိတိသွ်တုိ႔၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈကုိ ရခုိ္င္ျပည္သူတု ဆက္လက္ခံရေလသည္။(၁၈၆၇) ခုႏွစ္တြင္ မဟာမုနိသိမ္ေတာ္ရာ အနီးပတ္၀န္းက်င္မွ ေတြ႔ရွိေသာ ေက်ာက္ရုပ္ထုေတာ ္တစ္ဆူအတြက္ ဘုရားသိမ္ေတာ္ကု ိတည္ေဆာက္ခဲ႔ႀကသည္။ လြန္ခဲ႔ေသာ ႏွစ္(၈၀)အတြင္းက နဂုိမူရင္းအတုိင္း သိမ္ေတာ္ႀကီးကုိ ျပန္လည္ျပင္ဆင္မြမ္းမံမွဳတုိ႔ကု လုပ္ေဆာင္ခဲ႔သည္။ ယင္းအခ်ိန္တြင္ ေအာက္ရင္ျပင္မ်ာ းကုိ ျပန္လည္ထိမ္းသိမ ္းေပးျပီး မႏၱေလး၌ရွိေသာ မူရင္းမဟာမုနိ ထုိင္ေတာ္မူပုံစံ ေႀကးရုပ္ထုေတာ္္ အသစ္တစ္ဆူကုိ သြန္းလုပ္ခဲ႔ႀကသည္။ ယေန႔အခါမွာ မဟာမုနိဘုရားသိမ ္ေတာ္ေနရာသည္ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ ဘုရားဖူးတုိ႔၏ အေရးႀကီးေသာ ဗဟုိအခ်က္အခ်ာ တစ္ခုအျဖစ္ ျပန္လည္စည္ကားလာခဲ့သည္။ မဟာမုနိသိမ္ေတာ္သည္ နန္းေတာ္ရာကုန္း၏ အေရွ႔ေျမာက္ေထာင့္၌ရွိေသာ ေတာင္ပူစာတစ္ခုကုိ လႊမ္းျခဳံျပဳလုပ ္ထားေသာ ေနရာတစ္ခုျဖစ္သည္။ ေရွးႏွစ္ေပါင္း ရာစုမ်ားစြာကပင္ မဟာမုနိဘုရားသိမ ္ေတာ္တြင္ ဘုရားဖူးခရီးသည္မ်ား စည္ကားသုိက္ျမဳိက္ေနေသာ ဗဟုိအခ်က္အခ်ာလည္းျဖစ္ျပီး က်ဴးေက်ာ္၀င္ေရာက္သူမ်ား လက္ေအာက္ ရခုိင္ျပည္ က်ေရာက္ျပီး ရခုိင္ျပည္သူျပည ္သားမ်ား ဆင္းရဲဒုကၡခံစားခဲ႔ရေလေသာအခါ ယာယီအားျဖင့္ ဘုရားဖူးခရီးသည္မ်ား နည္းပါးမႈရွိခဲ႔ေလသည္။ မူရင္းအေဆာက္အဦ း၏အႀကြင္းအက်န္ လုံး၀မရွိခဲ႔ေသာ္လည္း ယင္း၏ မူရင္းပုံစံတစ္ခ ုျဖစ္သည္ကုိ ေကာင္းကင္ဓါတ္ပုံမ်ားတြင္ ေတြ႔ျမင္ႏုိင္သည္။ ဘုရားသိမ္ေတာ္ကုိ ေထာင့္မွန္စတုဂံနံရံႏွစ္ဆင့္ က ၀ုိင္းရံထားရွိျပီး သိမ္ေတာ္၏အေရွ႔ဘက္ အေနာက္ဘက္ေတာင္ဘက္ႏွင့္ ေျမာက္ဘက္တုိ႔တြင္ ၀င္ေပါက္ေလးေပါက ေဖာက္ထားျပီး အေရွ႕ဘက္၀င္ေပါက ္ကုိအဓိက ၀င္ေပါက္အျဖစ္ ထားရွိသည္။ ပထမဆုံး ရင္ျပင္၏ အေရွ႕ေတာင္ေထာင္ ့ႏွင့္ အေရွ႕ေျမာက္ေထာင့္တုိ႔တြင္ ဗုဒရုပ္ထုေတာ္ႀက ီးအား ရုိးရာဓေလ့ထုံးတမ္းစဥ္လာမ်ားအရ ကုိယ္လက္သန္႔စင္ရန္အတြက္ အသုံးျပဳရန္ ေရကန္ႀကီးႏွစ္ခု ထားရွိပါသည္။ အိႏၵိယအေရွ႕ေျမာက္ပုိင္း "နာလႏၵ" ၌ရွိေသာ ထင္ရွားေက်ာ္ႀကားေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ဘုန္ းေတာ္ႀကီးမ်ား စုေ၀းေနထုိင္ေသာ ေနရာတစ္ခုျဖစ္ျပ ီး ေရွး (၆) ရာစုမွပင္ အဆင့္ဆင့္ေျပာင္းလဲ တုိးတက္လာေသာ အဓိက ဂူဘုရားေက်ာင္းေ တာ္တြင္ ယခင္မူရင္းနည္းတူ အနီးစပ္ဆုံး ပုံစံျဖစ္ေသာ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ကုိ ေတြ႔ရွိႏုိင္ေလသည္။


Friday, November 15, 2013

၀ိပႆနာအားထုတ္ေသာ ေယာဂီတို႕မွတ္သာ းဖြယ္ရာအျဖာျဖာ

၀ိပႆနာအားထုတ္ေသာ ေယာဂီတို႕မွတ္သာ းဖြယ္ရာအျဖာျဖာ

ေယာဂီတို႕ကိုယ္တြင္ အလ်ဥ္းမရွိအပ္ေသာ တရားဆယ္ပါး ----------------------------------------------------------၀ိပႆနာ မဂ္ဖိုလ္ဥာဏ္ရရန အားထုတ္လိုေသာ ေယာဂီပုဂၢႎဳလ္၏ အဇၥ်တၱစိတ္သႏာၱန္အတြင္း၀ယ္ ေအာက္ပါဆယ္ပါးေသာတရားမ်ား အျပတ္ကင္းရွင္းရ ပါမည္။ ၁။ ၀တၱဳကိေလသာ ႏွစ္၀ေသာကာမတို႕ကို လံုး၀အလိုမရွိရျခင္း ၂။ တရားအားထုတ္ရာ၌ ပ်င္းရိမႈ႕ကင္းရ ျခင္း ၃။ ဆာေလာင္ႏွစ္သိမ့္မႈ႕ကို သည္းခံနိုင္ျခင္း ၄။ ကၠု႒ာရံုမွန္သမွ် တပ္မက္မႈ႕ကင္းရျခင္း ၅။ ထိန မိဒၶ စိတ္ေစတသိတ္ တို႕၏ ေလးလံငိုက္မ်ဥ္းမႈ႕ကင္းရျခင္း ၆။ မိမိအားထုတ္ေသာတရားအေပၚ၌ သံသယကင္းရျခင္း ၇။ တရားအားထုတ္ရာေနရာ၌ ေႀကာက္ရြံ႕မႈ႕ကင္းရျခင္း ၈။ ငါတကားဟု မာန္မာန ေထာင္လႊားမႈ႕ ကင္းရျခင္း ၉။ ဂုဏ္ ပကာသန လာဘ္လာဘ ေပါမ်ားမႈ႕ အလိုမရွိရျခင္း ၁၀။ မိမိကို အထင္ႀကီးရေအာင္ သူတစ္ပါးအေပၚ မူမမွန္ေသာ စိတ္ထား မရွိရျခင္း

၀ိပႆနာအားထုတ္ေသာ ပုဂႎၢဳလ္ ျဖတ္ရန္ တရား ဆယ္ပါး ----------------------------------------------------------မဂ္ဖိုလ္တရားကို ရလုိ၍အားထုတ္ႀကေသာ ေယာဂီ ပုဂႎၢဳလ္တို႕သည္ ေႀကာင့္ႀကမႈ႕(ဗလ ိေဗာဓ) ဆယ္ပါးတို႕ကို တင္းႀကပ္စြာျဖတ္ ေတာက္ျပစ္ရပါမည္။

-တိုက္တာ ေက်ာင္းကန္မ်ား -အလုပ္အေကြ်း ဒါယကာ ၊ ဥပသကာမ်ား -ဘုန္းကံ လာဒ္လာဘမ်ား -တပည့္ သာမေဏ သံဃာမ်ား -ဘုရားတည္ ေက်ာင္းေဆာက္စေသာ န၀ကမၼအလႈမ်ား -အပင့္အဖိတ္ ရက္ရွည္ခရီးသြားစရာမ်ား -ဥပဇၥ်ာယ္ အေႏၱ၀ါသိက စေသာ သာသနာ့ေဆြမ်ိဳးမ်ား၊ မိဘစသည့္ေဆြမ်ိဳးမ်ား -မက်န္းမမာ အနာေရာဂါမ်ား -စာခ် စာက်က္ စာတတ္ က်မ္းဂန္ စာေပကိစၥမ်ား -တန္ခိုးျပျခင္းစ ေသာ ကၠုဒၶိပါဒ္အရာမ်ား

တရားအားထုတ္သူတို႕အတြက္ ပုဗၺဘာဂ ပဋိပဒါတရား -------------------------------------------------------ပုဗၺဘာဂ ပဋိပဒါတရားဆိုသည္မွာ တရား၏ေရွ႕အဖို႕၌ က်င့္ရမည့္ က်င့္စဥ္မ်ားဟု အဓိပၸါယ္ရ၏။ တရားဘာ၀နာအားထုတ ္ျခင္းျဖင့္ ပဋိပတ္လုပ္ငန္းက ို လုပ္ေဆာင္သူတို႕ တြင္ ဦးစြာရွိရမည့္ တရားမ်ားဟု ဆုိလိုျခင္းျဖစ္ ပါ၏။

ထို ပုဗၺဘာဂ ပဋိပဒါတရားမ်ားက ို ဦးစြာက်င့္ႀကံ့ မႈ႕ရွိမွသာလ်င္ မိမိပြားမ်ားအား ထုတ္ေသာ တရားဘာ၀နာ၏အရသာ ခံစားရရွိမည္ျဖစ ္သည္။ ယင္း ပုဗၺဘာဂ ပဋိပဒါတရား (၁၄) ပါးရွိသည္။

၁။ သေကၠာ - လံု႕လစြမ္းရည္ႏွင့္ ျပည့္စံုရမည္။ ၂။ ဥဇုစ - ေျဖာင့္မတ္သူ ျဖစ္ရမည္။ ၃။ သုဟုဇုစ - လြန္စြာေျဖာင့္မ တ္သူျဖစ္ရမည္။ ၄။ သု၀ေစာစ - ဆို ဆံုးမလြယ္သူ ျဖစ္ရမည္။ ၅။ မုဒုစ - နူးညံ့ေပ်ာ့ေပ်ာ င္းသူျဖစ္ရမည္။ ၆။ အနတိ မာနိစ - မာန္မာန မရွိသူျဖစ္ရမည္။ ၇။ သႏၱဳႆေကာစ - ေရာင့္ရဲလြယ္သူျ ဖစ္ရမည္။ ၈။ သုဘေရာစ - ေမြးျမဴလြယ္သူျဖစ္ရမည္။ ၉။ အပၸကိေစၥာစ - ကိစၥ၀ိစၥ နည္းသူျဖစ္ရမည္။ ၁၀။ သလႅဟုက၀ုတၱိစ - ေပါ့ပါးေသာအသက္ေ မြးျမဴမႈ႕ရွိရမည ္။ ၁၁။ သႏိၱႃႏၵိေယာစ - ျငိမ္သက္ေသာ ကၠုေျႏၵ` ရွိသူျဖစ္ရမည္။ ၁၂။ နိပေကာစ - ရင့္က်က္ေသာပညာရ ိသူျဖစ္ရမည္။ ၁၃။ အပၸဂေဗာၻစ - ကိုယ္ ႏႈတ္ ႏွလံုး ေခ်ာေမြ႕သူျဖစ္ရ မည္။ ၁၄။ ကုေလသြ နနုဂိေဒၶါ - အမ်ိဳးတို႕ မတြယ္တာ ၊ မရွိသူျဖစ္ရမည္။

ဤတရား ၁၄ ပါးႏွင့္ျပည့္စံ ု၍ တရားအားထုတ္က်င့္ႀကံပြားမ်ားပါက မိမိအားထုတ္ေသာတရား၏ အထြက္အထိပ္ မုခ် ေရာက္နိုင္မည္ျဖ စ္၏။

(သွ်င္သီရိ)

Published with Blogger-droid v2.0.10

Wednesday, November 13, 2013

ျမန္မာႏိုင္ငံ နည္းပညာတကၠသိုလ္မ်ား သမိုင္းေၾကာင္း

ျမန္မာနိင္ငံ နည္းပညာ တကၠသိုလ္မ်ားရဲ. သမိုင္းေၾကာင္း


၁၉၂၄ - ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ရဲ. အင္ဂ်င္နီယာ ဌာနကို ၁၉၂၄ ခုႏွစ္မွာ ရန္ကုန္ျမိဳ႕တြင္း (ယခု ရန္ကုန္ျပည္သူ႕ေဆးရံုၾကီး) ေနရာမွာ တိုးခ်ဲ. အေဆာင္အျဖစ္ စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့တယ္ ။ စတင္ဖြင့္လွစ္ စဥ္က ေက်ာင္းသား ၁၇ ဦး ႏွင့္ ကထိက ၂ ဦးသာ ရွိပါတယ္ ။ Civil engineering ဘာသာရပ္ကိုသာ သင္ၾကားခဲ့ပါတယ္ ။


၁၉၂၇ - ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ရဲ. အင္ဂ်င္နီယာဌာနကို ၁၉၂၇ ခုႏွစ္မွာ အင္းစိန္ျမိဳ.နယ္ BOC college of engineering and mining အျဖစ္ ေျပာင္းလဲဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ပထမ တည္ေနရာနဲ.ေျမာက္ဘက္ ၄ မိုင္အကြာမွာပါ ။


၁၉၃၈ - စက္မႈစြမ္းအား (mechanical engineering) ၊ လွ်ပ္စစ္ စြမ္းအား (electrical engineering) ဒီဂရီ သင္တန္း ၂ ခုကို စတင္သင္ၾကားခဲ့ပါတယ္ ။


၁၉၄၆ - စစ္ၾကီး ျပီးဆံုးတဲ့အခ်ိန္မွာ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ရဲ. အင္ဂ်င္နီယာ ဌာန ကို ပုိျပီး တိုးခ်ဲ.ခဲ့ပါတယ္ ။


၁၉၅၄ - ေလးႏွစ္ ဒီဂရီ အင္ဂ်င္နီယာ သင္တန္း မ်ား Mining, Chemical, Metallurgy and Architecture အတန္းေတြကို ထပ္မံတိုးခ်ဲ႕ခဲ ပါတယ္ ။


၁၉၅၅ - Textile engineering ဌာနကို ထပ္မံတိုးခ်ဲ႕ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္ ။


၁၉၅၇ - Water and Sanitation Engineering ဒီဂရီ သင္တန္းကို စတင္သင္ၾကားခဲ့တယ္ ။ အဲ့ဒီ သင္တန္းဟာ ၁၉၆၁ မွာ ေက်ာင္းသား ဦးေရ နည္းပါးတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ. ရပ္ဆိုင္းခဲ့ရတယ္ ။


၁၉၅၈ - နိင္ငံေတာ္ အစိုးရက ေငြက်ပ္ ၁၅ သန္း အသံုးျပဳျပီးေတာ့ BOC ေကာလိပ္ ပတ္၀န္းက်င္မွာ အေဆာက္ဦး သစ္မ်ားေဆာက္လုပ္ခဲ့တယ္ ။ အဲ့ဒီႏွစ္မွာပဲ ဘာမားဆိုဗီယက္ သေဘာတူညီခ်က္အရ အင္းစိန္ ၾကိဳ႕ကုန္း မွာ ေကာလိပ္တခု ေဆာက္လုပ္ခဲ့ပါတယ္ ။


၁၉၆၁ - ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ရဲ. အင္ဂ်င္နီယာ ဌာန ကို အင္းစိန္ ၾကိဳ႕ကုန္းမွာ Burma Institude of Technology (BIT) အျဖစ္ေျပာင္းလဲဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္ ။


၁၉၆၄ - Burma Institude of Technology ကို Rangoon Institute of Technology, (RIT) အျဖစ္ေျပာင္းလဲ ျပီးေတာ့ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွ ခဲြထြက္ျပီးေတာ့ သီးျခား စက္မႈတကၠသိုလ္ အျဖစ္ရပ္တည္နိင္ခဲ့ပါတယ္ ။


၁၉၉၀ - Rangoon Institute of Technology, (RIT) ကို Yangon Institute of Technology, (YIT) အျဖစ္ နာမည္ေျပာင္းလဲခဲ့ပါတယ္ ။


၁၉၉၁ - The Mandalay Institute of Technology, (MIT) ကို စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္ ။


၁၉၉၇ - နည္းပညာတကၠသိုလ္မ်ားကို ပညာေရး ၀န္ၾကီးဌာန လက္ေအာက္မွ သိပၸံနဲ႕နည္းပညာ ၀န္ၾကီးဌာန လက္ေအာက္သို႕ေျပာင္းလဲခဲ့တယ္ ။ Phd ေဒါက္တာ ဘဲြ႕မ်ားအထိ ျပည္တြင္းမွာပဲ သင္ၾကားေရး တိုးခ်ဲ႕ ဖြင့္လွစ္ခဲ့တယ္ ။


၁၉၉၈ - ျပည္ နည္းပညာတကၠသိုလ္ ကိုဖြင့္လွစ္ခဲ့တယ္ ။ YIT နဲ႕ Nanyang Technological University, NTU, in Singapore တို႔ကို ခ်ိတ္ဆက္ခဲ့တယ္ ။ Yangon Institute of Technology, (YIT) ကို Yangon Technological University (YTU) အျဖစ္နာမည္ေျပာင္းလဲခဲ့ပါတယ္ ။


၁၉၉၉ - YTU နဲ႕Universiti Teknologi Malaysia, UTM, Malaysia. တို႕ခ်ိတ္ဆက္ခဲ့ တယ္ ။ ရန္ကုန္နည္းပညာတကၠသိုလ္ (လိႈင္သာယာနယ္ေျမ) (ယခု ရန္ကုန္အေနာက္ပိုင္းနည္းပညာတကၠသိုလ္) ကိုဖြင့္လွစ္ခဲ့တယ္ ။


၁၉၉၉ - အစိုးရနည္းပညာေကာလိပ္ (GTC) မ်ားကို ျမန္မာ နိင္ငံ ျမိဳ႕အႏွံ အျပားမွာ ဖြင့္လွစ္သင္ၾကားကာ AGTI , BTech , BE အဆင့္ဆင့္ ၅ ႏွစ္တက္ေရာက္ရေသာ အင္ဂ်င္နီယာဘဲြ႕ သင္ၾကားေရး စနစ္ကို စတင္ခဲ့ပါတယ္ ။


၂၀၀၅ - နည္းပညာ ေကာလိပ္မ်ားရဲ႕ တူညီ၀တ္စံု ကို စတင္သတ္မွတ္ခဲ့ပါတယ္ ။


၂၀၀၇ - အစိုးရနည္းပညာေကာလိပ္မ်ားကို နည္းပညာ တကၠသိုလ္မ်ားအျဖစ္ ေျပာင္းလဲခဲ့တယ္ ။ AGTI , BTech , BE အဆင့္ဆင့္ ၅ ႏွစ္တက္ေရာက္ရေသာ အင္ဂ်င္နီယာဘဲြ႕ သင္ၾကားေရး စနစ္ကို ေတာ့မေျပာင္းလဲခဲ့ပါဘူး ။


၂၀၁၂ - YTUႏွင့္ MTU ကိုအဆင့္ျမင့္ နည္းပညာ တကၠသိုလ္မ်ားအျဖစ္အသစ္တစ္ဖန္ ျပန္လည္ဖြင့္လွစ္ျပီး အင္ဂ်င္နီယာ တိုက္ရိုက္ ၆ ႏွစ္သင္တန္းသတ္မွတ္ခဲ့ျပီး ေက်ာင္းတေက်ာင္း တြင္ ေက်ာင္းသား ဦးေရ ၂၅၀ သာတက္ေရာက္ေစခဲ့ပါတယ္ ။ က်န္ရွိေသာ နည္းပညာတကၠသိုလ္မ်ားမွာ AGTI မွ အင္ဂ်င္နီယာဘဲြ႕ အထိ ၇ ႏွစ္တက္ေရာက္ေစခ ဲပါတယ္ ။


၂၀၁၃ ယေန႕ခ်ိန္ထိ -နည္းပညာတကၠသိုလ္မ်ားမွာ တြင္ B.Tech ၄ ႏွစ္ BE ၂ ႏွစ္ ၊ စုစုေပါင္း ၆ႏွစ္ အင္ဂ်င္နီယာဘဲြ႕ စနစ္ကို ေျပာင္းလဲ စတင္ရန္စီစဥ္ ။


အစိုးရ စက္မႈလက္မႈ အထက္တန္းေက်ာင္း (GTHS) ေက်ာင္းသားေတြကိ နည္းပညာတကၠသိုလ္ေတြမွာဆက္တက္လို ႔မရေတာ့ဘဲ GTI ေက်ာင္းေတြမွာပဲ တက္ခြင့္ေပးခဲ့ျပီး AGTI ဒီပလိုမာထိသာ ေပးမည့္ စနစ္တခု အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရန္စီစဥ္ ။


Source: - Rangoon Institute of Technology - 1966-67 Official Handbook


Yangon Technological University Official Handbook - May, 1999 Yangon Technological University Official Handbook - May, 1999


Tuesday, November 12, 2013

သံဃိကဒါနဆိုတာ

"သံဃိကဒါနဆိုတာ"


သံဃိကဒါနဆိုတာ ဒကၡိဏ၀ိဘဂၤသုတ္အရ


(၁) ဘုရား အပါအ၀င္ျဖစ္တဲ့၊ ဘုရားေခါင္းေဆာင္တဲ့၊ ဘုရားအမွဴးရွိတဲ ဥဘေတာသံဃာအား လွဴဒါန္းျခင္းဟာ ပထမသံဃိကဒါနပဲ။


(၂) ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံသြာ းတဲ့အခါမွာ ႏွစ္ဖက္သံဃာကို ပင့္ၿပီးေတာ့ လွဴရင္လည္း သံဃိကဒါနပဲ ျဖစ္တယ္။ ေနာက္


(၃) ဘိကၡဳသံဃာသက္သက္ကို လွဴရင္လည္းပဲ သံဃိကဒါနပဲ။ ေနာက္


(၄) ဘိကၡဳနီသံဃာသက္သက္ကို လွဴရင္လည္းပဲ သံဃိက ဒါနပဲ။ ေနာက္တစ္ခု


(၅) ဘိကၡဳသံဃာထဲမွ ေရြးခ်ယ္ၿပီးေတာ ဘယ္ႏွစ္ပါးၾကြပါ၊ ဘယ္ႏွစ္ပါးေပးပါ ဆိုၿပီး လွဴရင္လည္းပဲ သံဃိကဒါနပဲျဖစ္တယ္။ ေနာက္


(၆) ဘိကၡဳနီသံဃာထဲကေနၿပီး ေရြးခ်ယ္ၿပီး လွဴရင္လည္း သံဃိကဒါနပဲလို႔


သံဃိကဒါန (၆)မ်ိဳးကို ဒကၡိဏဝိဘဂၤသုတ္မွာ ခြဲျခားၿပီးေဟာတ ယ္။


ပုဂၢလိကဒါနနဲ႔ သံဃိကဒါန ဒီႏွစ္ခုအနက္ ပုဂၢလိကအလွဴဟာ သံဃိကအလွဴထက္ အက်ိဳးႀကီးတယ္လို႔ ငါဘုရား ဘယ္နည္းနဲ႔မွ မေဟာဘူး လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက မိန္႔ေတာ္မူတယ္။ သံဃိကအလွဴက ပိုၿပီး အက်ိဳးႀကီးတယ္။ ....ေနာက္ဆံုးမွာ ျမတ္စြာဘုရားက ျဖည့္စြက္ၿပီး ေဟာလိုက္တဲ့ တရားတစ္ခုရွိတယ္။ ေနာင္ေခတ္ေရာက္လာတဲ့အခါမွာ ေဂါၾတဘူဆိုတဲ့ ရဟန္းေတြ ေပၚလာလိမ့္မယ္တဲ ။ ေဂါၾတဘူဆိုတာ ရဟန္းေတြရဲ႔ အႏြယ္သေဘာေလာက္ပဲ ရွိပါတယ္ (သို႔မဟုတ္) စစ္မွန္တဲ့အႏြယ္ေတြကို ဖ်က္ဆီးၿပီးေတာ့ ေနာက္ထပ္ေပၚလာတဲ့ အႏြယ္အသစ္ေပါ့။ ..... ေနာက္ဆံုး ဘယ္အဆင့္ထိေရာက္ တုန္းဆိုရင္ "ကာသာ၀ကဏၭာ" သကၤန္းေရာင္ေလးကို လည္ပင္းမွာ စည္းထားတာေလးပဲရွိတယ္၊ က်န္တာ လူ၀တ္နဲ႔ အတူတူပဲ။ ....ျမတ္စြာဘုရားက လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၂၅၀၀ တည္းက ႀကိဳတင္ၿပီး အမိန္႔ရွိခဲ့တာ အမွန္ပဲ။ "ေဂါၾတဘုေနာ ကာသာ၀ကဏၭာ" လည္ပင္းေလးမွာပဲ သကၤန္းေရာင္ေလး ပတ္ထားတယ္ (သို႔မဟုတ္) ဘာသာေရးအခမ္းအနားေလးရွိမွ သကၤန္းကို ၿခံဳလိုက္တယ္။ ဒီ့ျပင္ အခ်ိန္မွာ လူပဲ။ ဒုႆီလာ ပါပဓမၼာ ကိုယ္က်င့္တရားလည္း မရွိဘူးတဲ့။ အဲဒီလို ပုဂိၢဳလ္မ်ိဳးေတြ ေနာက္တစ္ေခတ္မွာ ေပၚလာလိမ့္မယ္တဲ့။ ဒီလိုေပၚလာတဲ့အခ ါမွာေတာင္ သံဃိကဒါန လွဴခ်င္တယ္ဆိုရင သံဃာကို ရည္စူးၿပီးေတာ့ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြ ကို လွဴရင္ အက်ိဳးရပါတယ္တဲ့။ ရည္စူးတယ္ဆိုတာ သံဃာအစစ္ကို ရည္စူးတာ။ သူတို႔ကို အာ႐ံုျပဳစရာအေနန ဲ႔သာထားတာ။ သူတို႔ရဲ႔ (lineage) အႏြယ္အဆက္က သံဃာအစစ္။ အႏြယ္အဆက္မွာ ဆိုပါစို႔၊ လူဆိုရင္ ဘိုးဘြား၊ မိဘ၊ တီတြတ္၊ ကြ်တ္ဆက္၊ ကြ်တ္ဆက္ကေန သူတို႔မ်ိဳး႐ိုးကို လွမ္းၿပီးေတာ့ ဂုဏ္ျပဳတာမ်ိဳးလိုေပါ့။ "အစဥ္အလာက သံဃာအစစ္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ဆံုးမွာ အက်င့္သီလ မရွိေတာ့တဲ့ လည္ပင္းကို သကၤန္းစေလး ပတ္ထား႐ံု၊ ဘုန္ႀကီးမွန္း သိ႐ံုေလးေလာက္တင္ရွိတဲ့ ပုဂိၢဳလ္မ်ိဳးေတ ြကို သံဃာအစစ္ကို ရည္စူးၿပီးလွဴရင္ေတာင္မွ အဲဒီ သံဃိကဒါနဟာ အတိုင္းအတာမရွိ၊ အတိုင္းမဲ့ အက်ိဳးရွိတယ္" လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ဒကၡိဏ၀ိဘဂၤသုတ္မ ာေဟာထားတယ္။ အဲဒီေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက သံဃိကဒါနထက္ ပုဂၢလိကဒါနက သာတယ္လို႔ ငါဘုရား မေဟာႏိုင္ဘူး ဒါေၾကာင့္ မိေထြးေတာ္ ေဂါတမီကို သံဃာကိုလွဴပါတဲ့။ ဒါ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႔ က႐ုဏာပဲ။ က႐ုဏာထားပံုခ်င္ း မတူဘူး။ မိေထြးေတာ္ ေဂါတမီက သူ႔ကို သနားေသာအားျဖင့္ သူ႔အ၀တ္ကို အလွဴခံပါ။ ကိုယ္တိုင္၀တ္ပါတဲ့။ ဘုရားက က႐ုဏာထားတာက ငါ၀တ္ရင္ ငါတစ္ေယာက္တည္းပဲျဖစ္မယ္၊ သံဃာကို လွဴလိုက္မယ္ဆိုရင္ သံဃိကဒါနျဖစ္ၿပီး သူ႔မွာ ႏွစ္ဖက္ကအက်ိဳးရမယ္။ ငါ့အေပၚမွာ ေစတနာထားလို႔ရတာက အက်ိဳးတစ္ခု၊ သံဃာအေပၚမွာ ေစတနာထားလို႔ ရတာကတစ္ခု၊ ပိုၿပီးေတာ့ အက်ိဳးရေစခ်င္တဲ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႔ က႐ုဏာဟာ ပိုၿပီးႀကီးမားတဲ့ က႐ုဏာ ျဖစ္တယ္ေနာ္။ ....ဘာျဖစ္လို႔တုန္းဆိုရင္ ဘုရားကိုလွဴတဲ့ အလွဴဒါနနဲ႔ သံဃာကိုလွဴတဲ့ အလွဴဒါနကို ယွဥ္ရင္ ဘုရားကိုလွဴတာက ပုဂၢလိကဒါန၊ သံဃာကိုလွဴတာကေတာ့ သံဃိကဒါန။ အဲဒါေၾကာင့္ အက်ိဳးေပးတာခ်င္ း၊ အက်ိဳးရတာခ်င္း မတူဘူးတဲ့။


အဂၢမဟာပ႑ိတ အရွင္နႏၵမာလာဘိ၀ သ(Ph.D)။


နိယ်ာနိကသာသနာ ႏွင့္ ျမတ္ေဒသနာမ်ားစာ အုပ္။


ဒကၡိဏဝိဘဂၤသုတ္အႏွစ္ခ်ဳပ္ တရားေတာ္မွ ေကာက္ႏုတ္ ကူးယူပူေဇာ္ပါတယ္


"ဟိတ္”ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ အ႐ွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ အေျချပဳပဌာန္းကိုဖတ္ရင္း နားမလည္ဘူးျဖစ္ေနတယ္ ပာိတ္ ဆိုတာ ဘာကိုေျပာတာလဲ ဘု၇ား ။ ေႏြးေႏြးေအာင္ ( ေနျပည္ေတာ္ ) ဘာသာေရး အေမးအေျဖကို တကယ္တမ္းေတာ့ မေျဖခ်င္ပါဘူး။ ဘာသာေရး အေမးအေျဖဆိုတာက ပညာရွင္ၾကီးမ်ားရဲ့ အရာလို႔ ယုံၾကည္ထားမိလို႔ပါ။ အခုေတာ့ ေျဖရေတာ့မယ္။ ေျပာျပရေတာ့မယ္။ ကိုယ္ေပးလိုက္တဲ့ စာအုပ္ကို ဖတ္ေနတယ္ဆိုေတာ့လည္း ကိုယ့္တာဝန္နဲ႔ မကင္းဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဘာသာေရး စာေတြဖတ္တယ္ဆိုေတာ့လည္း ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဝမ္းသာရမွာပါ။ အသိတစ္ေယာက္ကို ေျပာျပတယ္လို႔ပဲ သေဘာထားလိုက္ေပါ့ ဟိတ္ဆိုတာကို နားမလည္းဘူးဆိုေတာ့ ''ေဟတု ပစၥေယာ'' ဆိုတဲ့ ဟိတ္ကိုေျပာတာထင္တယ္။ ေဟတု ဆိုတဲ့ ပါဠိကို ျမန္မာတို႔က ဟိတ္ လို႔ ျမန္မာသံနဲ႔ ေခၚလိုက္ၾကတယ္ ကုသလဆိုတဲ့ ပါဠိကို ကုသိုလ္ ေျပာသလိုမ်ိဳးေပါ့ ။ အဓိပၸါယ္က ေဟတု (ဟိတ္) ဆိုတာ ျမန္မာလို အေၾကာင္းတရား လို႔ေျပာတာပါ။ အေၾကာင္းတရားဆိုတာ ဘာကိုျဖစ္ေစတတ္တဲ့ အေၾကာင္းတရားလည္းဆိုေတာ့ သာမာန္အားျဖင့္ ကုသိုလ္ နဲ႔ အကုသိုလ္ သို႔မဟုတ္ ေကာင္းတာ နဲ႔ မေကာင္းတာကို ျဖစ္ေစတတ္ အေၾကာင္းတရားကို ေဟတု ဟိတ္လို႔ေခၚတာပါ။ အဲဒီ ဟိတ္ကလည္း (၆)မ်ိဳးရွိပါတယ္၊ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ နဲ႔ အေလာဘ အေဒါသ အေမာဟ ပါ ေရွ႔သုံးပါးက အကုသိုလ္ မေကာင္းက်ိဳးကို ျဖစ္ေစတတ္ျပီး ေနာက္သုံးပါးကေတာ့ ကုသိုလ္ ေကာင္းက်ိဳးျဖစ္ေစတတ္တဲ့ တရားပါ။ အဲဒါကိုပဲ ဟိတ္(၆)ပါးလို႔ေခၚျပန္ပါတယ္။ ေလာဘကို လိုခ်င္ျခင္း တပ္မက္ျခင္းလို႔ ဆိုရင္ အေလာဘကို မလိုခ်င္ျခင္း မတပ္မက္ျခင္းလို႔ ဆိုရမွာပါ ။ လိုခ်င္ တပ္မက္ျခင္း မရွိတဲ့သူအတြက္ ေပးကမ္းျခင္း စြန္႔လႊတ္ျခင္းဆိုတဲ့ စာဂ တရား သို႔မဟုတ္ ဒါနတရားဟာ အလိုလိုျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ လိုခ်င္တပ္မက္ျခင္း ရွိသူအတြက္ကေတာ့ သူတစ္ပါး ၾကီးပြါးခ်မ္းသာတာကို မနာလို မရႈစိတ္ ျဖစ္ျခင္း ဣႆာ ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းမ်ားကို တြန္႔တိုျခင္း ႏွေျမာျခင္း မစၦရိယ ။မစၦရိယဆိုလို႔ တဆက္တည္း ေျပာလိုက္ပါဦးမယ္ ၊ စကားစပ္လို႔ မစၦရိယကလည္း (၅)ပါးရွိတယ္၊ ၁။ အာဝါသ မစၦရိယ ၂။ လာဘ မစၦရိယ ၃။ ကုလ မစၦရိယ ၄။ ဝဏၰ မစၦရိယ ၅။ ဓမၼ မစၦရိယ အာဝါသ မစၦရိယ - မစၦရိယကေတာ့ အေပၚမွာေျပာခဲ့တဲ့ အတိုင္းမွတ္ျပီး အာဝါသ ဆိုတာက ေနရာ ၊ ေနရာထိုင္ခင္းနဲ႔ ပါတ္သက္ျပီး ႏွေျမာတြန္႔တိုတာကို ေျပာတာပါ။ တိုက္ေတြ ျခံေတြကို မဆိုထားနဲ႔ အယုတ္ဆုံး ပြဲၾကည့္လို႔ ကိုယ့္ဖ်ာမွာ သူမ်ား ထိုင္မွာစိုးလို႔ ေျခေထာက္ကို ကားႏိုင္သမွ် ကားျပီးထိုင္တာဟာလည္း မစၦရိယ ပါပဲ အာဝါသ မစၦရိယေပါ့။ အဲ့လို မဟုတ္ဘဲ ေအာ္… သူလည္း ထိုင္ပါေစ ဆိုျပီး ေနရာေလး ေပးလိုက္ရင္ အာဝါသ ဒါန ေနရာထိုင္ခင္း အလွဴျဖစ္သြားမွာေပါ့။ လာဘ မစၦရိယ -လာဘ္ရျခင္း၌ ႏွေျမာတြန္႔တိုျခင္း ၊ သူမ်ားရမည့္ အခြင့္ေရးေကာင္းေတြကို လက္လႊတ္ေအာင္ ဆုံးရႈံးေအာင္ ပ်က္စီးေအာင္ ၾကံစည္ ေျပာဆို လုပ္ေဆာင္တဲ့ သူဟာ လာဘ မစၦရိယ ျဖစ္သူပါ။ ကုလ မစၦရိယ- ကုလ ဆိုတာက အမ်ိဳးပါ ဒါေပးမယ့္ ေဆြးမ်ိဳးေတာ္တဲ့ အမ်ိဳးကိုသာ ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ရဟန္းေတာ္မ်ားဆို ဒကာ ဒကာမ၊ လူမ်ားဆို ဟိုသူငယ္ခ်င္းကို ဒီသူငယ္ခ်င္းနဲ႔ မိတ္ဆက္မေပးႏိုင္တာ မိတ္ဆက္ေပးလိုက္ရင္ သူက ကိုယ့္ထက္ ဟိုသူငယ္ခ်င္းကို ပိုျပီးခင္မင္ ရင္ႏွီးသြားမွာ စိုးတာမ်ိဳး အယုတ္ဆုံး ကိုယ္ခ်စ္သူက သူငယ္ခ်င္း ေကာင္ေလး ေကာင္မေလးေတြနဲ႕ စကားေျပာတာကို '' ေနာက္ကို သူနဲ႔ စကားမေျပာနဲ႔ ေရာေရာေႏွာေႏွာ မေနနဲ႔ မၾကိဳက္ဘူး" ဆိုတာေတြဟာ မစၦရိယရဲ့ အစြမ္းေလးေတြပါ ကုလ မစၦရိယ ေပါ့ ။ ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ အဲဒီလို မစၦရိယ ေလးျဖစ္မွ ခ်စ္တယ္ထင္ျပန္ပါတယ္တဲ့။ ဝဏၰ မစၦရိယ- ဝဏၰ ဆိုတာ ရုပ္အဆင္းကို ေျပာတာပါ၊ ကိုယ္လွတာေခ်ာတာကို သူမ်ားၾကည့္ရင္ သေဘာက်ေပမယ့္ ၾကည့္တဲ့လူက ကိုယ့္ေက်ာ္ျပီး ဟိုဘက္က ကိုယ့္ထက္ ေခ်ာတဲ့လွတဲ့သူကို ၾကည့္ေနရင္ စိတ္က ဟိုကအလွေပၚမွာ ႏွေျမာတြန္႔တိုတာမ်ိဳးေပါ့ ဥပမာ ေဒဝဒတ္ေလာင္းဟာ ဘဝတစ္ခုမွာ ရွင္ဘုရင္ျဖစ္ျပီး ဆင္ျဖဴေတာ္ၾကီးစီး တိုင္းခန္းလွည့္လည္ေတာ့ လူေတြက ဆင္ျဖဴေတာ္ၾကီး လွေၾကာင္း ယဉ္ေၾကာင္း ေျပာလို႔ သူလိုရွင္ဘုရင္ကိုေတာ့ မေျပာပဲ ဆင္ကိုေျပာရမလားဆိုျပီး ဆင္ျဖဴေတာ္ကို သတ္လိုက္တဲ့ အျဖစ္ဟာ ဝဏၰ မစၦရိယေပါ့ ။ ဓမၼ မစၦရိယ- ဒီဓမၼ မစၦရိယက ေတာ္ေတာ္ေလး ဆန္းတဲ့ မစၦရိယပါပဲ ၊ ကိုသိထားတဲ့ အသိပညာ ဗဟုသုတေတြကို သူမ်ားကို ေျပာမျပခ်င္တာ သူမ်ားသိသြားမွာ စိုးတာ၊ ဓမၼ မစၦရိယ ျဖစ္တဲ့လူဟာ သာမန္ပုဂၢိဳလ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး အသိပညာ သိုု႔မဟုတ္ ဗဟုသုတ ရွိတဲ့လူေတြသာ အျဖစ္မ်ားလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေျပာမ်ားၾကတယ္ေလ " သိခ်င္ရင္ ဝယ္ဖတ္" တို႔ " ဆရာသား ခ်န္တယ္ " တို႔ ဆရာသားခ်န္တယ္ ဆိုလို႕ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ လကၡဏာေတာ္ေတြကို သတိရမိတယ္ ျမတ္စြာဘုရား ပါရမီျဖည့္စဉ္တုန္းက သူဆရာျဖစ္တဲ့ ဘဝတိုင္းမွာ တပည့္ေတြကို ပညာသင္ေပးတဲ့ အခါ ဆရာသား မခ်န္ပဲ ပညာကုန္ သင္ေပးတဲ့ ေကာင္းမႈ႕ေၾကာင့္ ဘုရားျဖစ္တဲ့ ဘဝမွာ ျမတ္စြာဘုရားရဲ့ ေျခေထာက္ေတာ္မ်ားဟာ သာမန္လူေတြလို ေနာက္ေျခသလုံးမွာဘု ထြက္ ေရွ႕ကအရိုးထြက္ မေနပဲ ဧဏီ သားေကာင္လို အသားဆိုင္ဟာေရွ႕ေနာက္ညီမွ်ျပီး ေျပျပက္ေခ်ာေမႊ႕တဲ့ ( ဧဏီဇဃၤတာ) လကၡဏာေတာ္ တစ္ခုအေနနဲ႔ အက်ိဳးေပးတာပါတဲ့ တနည္းအားျဖင့္ ဒါဟာ ဓမၼ မစၦရိယ ကင္းျခင္းရဲ့ အက်ိဳးလို႔ ေျပာရင္လည္း မမွားပါဘူး။ ေဒါသ - စိတ္ဆိုး စိတ္ေကာက္ မုန္းတီးျခင္းဆိုရင္ အေဒါသ ကေတာ့ စိတ္မဆိုး စိတ္မေကာက္ ခ်စ္ခင္ျခင္း ေမတၱာတရားေပါ့ ။လူအမ်ားစုက ေမတၱာရွိတယ္ ေမတၱာထားတယ္လို႔ အေျပာမ်ားၾကေပမယ့္ အေဒါသရွိတယ္ အေဒါသထားတယ္လို႔ ေျပာတာကိုေတာ့ တစ္ခါမွ မၾကားဖူးပါဘူး။ အေဒါသရွိတယ္ အေဒါသထားတယ္လို႔ ေျပာမယ္ဆိုလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေခတ္မွာ မိုက္တယ္ ဆိုတဲ့စကားေတာင္ ေကာင္းတယ္ သေဘာက်တယ္ ႏွစ္သက္တယ္ လက္ခံတယ္ ဆိုတဲ့သေဘာ အဓိပါၸယ္အေနနဲ႔ သုံးေနတယ္ဆိုေတာ့ ေမတၱာကို ညႊန္းဆိုတဲ့ အေဒါသကိုလည္း ေမတၱာထားတယ္ ေမတၱာရွိတယ္ အစား အေဒါသရွိတယ္ အေဒါသထားတယ္လို႔ ေျပာရင္ ရမွာပါ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ အေဒါသဆိုတာ ေမတၱာကိုေျပာတာျဖစ္လို႔ပါ။ ေမာဟ - အမွန္ကို မသိျခင္း ဆိုေတာ့ အေမာဟက အမွန္ကိုသိျခင္း ပညာေပါ့ အဲဒီ ပညာကို တစ္လုးံခ်င္း အဓိပၸါယ္က ပ- အမ်ိဳးမ်ိဳး ၊ ညာ- သိတယ္။ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို သိျခင္း ပညာ ၊ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကို အမ်ိိဳးမ်ိိိဳး ဘက္ေပါင္းစုံက သိတာ ပညာပါ ။ တစ္ဖက္သက္ အျမင္ရွိတာမ်ိဳးကို ပညာလို႔ေခၚလို႔မရပါဘူး၊ ေမာဟ ဆိုတဲ့ အမွန္ကို မသိျခင္းျဖစ္လာျပီဆိုရင္ လိုခ်င္ျခင္း ေလာဘလည္း ျဖစ္လာႏိုင္သလို ေဒါသလည္း ျဖစ္လို႔ လြယ္သြားပါျပီ။ ဥပမာေလး တစ္ခုေျပာျပပါ့မယ္ တစ္ခါက လူတစ္ေယာက္ ျမစ္ထဲေျမာျပီး ကၽြန္းေပၚေရာက္သြားတယ္ ကၽြန္းေပၚမွာ လူတစ္ေယာက္ဟာ ဦးေခါင္းေပၚမွာ သင္တုန္းစက္ၾကီးရဲ့ လွီးျဖတ္တဲ့ဒဏ္ကို ဆင္းရဲစြာခံစားေနရပါတယ္။ အဲဒီ သင္တုန္းစက္ၾကီးကို ၾကာပန္းၾကီး ပန္ထားတယ္ ထင္ျပီး မရမက ေတာင္းျပီး သူေခါင္းမွာပန္ပါတယ္ ။ ေခါင္းေပၚေရာက္ေတာ့ သူထင္သလို ၾကာပန္းမဟုတ္ဘဲ သင္တုန္းစက္ၾကီး ျဖစ္ေနျပီး အဲ႔ဒီသင္တုန္းစက္ လွီးျဖတ္တဲ့ဒဏ္ကို သူဟာ ဆင္းရဲစြာ ခံရပါတယ္တဲ့ ။ သင္တုန္းစက္မွန္း မသိလို႔ လိုခ်င္ခဲ့တာပါ တနည္းအားျဖင့္ အမွန္ကို မသိျခင္း ေမာဟေၾကာင့္ လိုခ်င္ျခင္း ေလာဘျဖစ္တာပါ ။ ေနာက္ဥပမာ တစ္ခုေျပာပါဦးမယ္ စာေတာ့ နည္းနည္းရွည္သြားျပီထင္တယ္။ တစ္ရက္မွာ စိတ္က်န္းမာေရး ပါရဂူဆရာဝန္ၾကီး ေဆးရုံထဲမွာ လွည့္လည္ေတာ့ လူနာတစ္ေယာက္က ဆရာဝန္ၾကီးကို မၾကားဝံ႕ မနာသာ စကားမ်ားနဲ႔ ဆဲတယ္။ ဒါကို ဆရာဝန္ၾကီးက စိတ္မဆိုးပဲ ျပဳံးေနတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ? ဆရာဝန္ၾကီးက ဒီလူဟာ စိတၱဇ ေဝဒနာသည္မွန္း သိလို႔ပါ။ေရာဂါသည္ရဲ့ အေျခေနမွန္ကို သိလို႔ပါ။ အကယ္၍ ဆရာဝန္ၾကီးက ဒီလူအေၾကာင္း မသိဘူးဆိုရင္ ဆရာဝန္ၾကီး စိတ္ဆိုးေဒါသ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ အဲသလိုပါပဲ အမွန္ကို မသိျခင္းေမာဟက စိတ္ဆိုျခင္း ေဒါသ ၊ လိုခ်င္ျခင္း ေလာဘ ျဖစ္ႏိုင္သလို ဆရာဝန္ၾကီးလို ေဝဒနာသည္ရဲ့ အေၾကာင္းမွန္ကို သိျခင္း အေမာဟ(ပညာ)က စိတ္မဆိုးျခင္း အေဒါသ(ေမတၱာ)ကို ျဖစ္ေစပါတယ္။ ဒါက ေဟတု(ဟိတ္ ၆ပါး)ရဲ့ အက်ဥ္းသိလြယ္ရုံ မွ်သာပါ။ ဒါဆိုရင္ ဟိတ္ ဆိုတာကို သေဘာေပါက္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္ ။ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟကို အေတာ္ၾကီး ရင္းႏွီးေနေပမယ့္ အေလာဘ အေဒါသ အေမာဟကေတာ့ ပါဠိစာနဲ႔ အထိအေတြ႔အားနည္းတဲ့သူ အတြက္ေတာ့ နည္းနည္းနားရႈပ္တတ္ပါတယ္။ လြယ္လြယ္မွတ္လိုက္ေပါ့ အေလာဘ အေဒါသ အေမာဟေတြမွာ ပါတဲ့ အ -ဆိုတဲ့စကားလုံးေလဟာ no သို႔မဟုတ္ negative ဆိုတာကို ေျပာတာလို႔ စိတ္ထဲကမွတ္ထားလိုက္ရင္ လြယ္ပါတယ္။ က်မ္းကိုး အရွင္ဇနကာဘိဝံသ ၏ အေျချပဳပ႒ာန္း ။ ။ အေျချပဳသျဂႋဳဟ္ လယ္တီဆရာေတာ္ ၏ ပါရမီ ဒီပနီ ငါးရာ့ငါးဆယ္ အႏွစ္ခ်ဳပ္ မိလိႏၵ ပဉွာ(ကုသလာကုသလသမဝိသမ) ဇာတကအ႒ကထာ(၁) ဒုေမၼဓဇာတက ashinjawtika

from ျဖိဳးမင္းေဇာ္ http://ift.tt/2vPEFCf via IFTTT